|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تأثیر عمیق غم و اندوهی که بر زندگی انسانها دارد صحبت میکند. او به این اشاره میکند که بسیاری از مردم به خاطر غم و اندوه جان خود را فدای عشق و زیبایی معشوق کردهاند. همچنین، ابروی معشوق به قدری جذاب و قوی است که میتواند زندگی را به طوفان بیندازد و افراد را در این طوفان غمگین میکند. پايداری این احساسات به شدت دلها را تحت تأثیر قرار میدهد.
هوش مصنوعی: در دنیای غم تو، افرادی جان خود را فدای عشق کردند و از دل پُر خون خود شرم و خجالت را برای تو به ارمغان آوردند.
هوش مصنوعی: ابروی تو باعث غرق شدن کشتی عمر میشود، چون افرادی که به تو نگاه میکنند، دلشان را به طوفان میافکنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل را خبری ز عالم جان دادند
جانرا شکری ز لعل جانان دادند
مه را بسراپرده ی شمس آوردند
بلقیس زمانرا بسلیمان دادند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.