عندلیب از حسن گل افروختن داند که چیست
هرکه با شمعی در افتد سوختن داند که چیست
او که صبر آموزدم روزی اگر عاشق شود
تلخی عاشق بصبر آموختن داند که چیست
هرکه همچون غنچه بشکافد دل پر حسرتش
از تو حسرت در درون اندوختن داند که چیست
پیر کنعانی که چشم از روی یوسف دوخته است
دیده از روی جوانان دوختن دارند که چیست
برق غیرت شمع را اهلی پی پروانه سوخت
کآتش از داغ ستم افروختن داند که چیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار درباره تجربههای عاشقانه و دردهای ناشی از عشق است. شاعر به تشبیههای مختلف اشاره میکند که نشاندهندهی عمق احساسات و آگاهی افراد از مشکلات و سختیهای عشق است. هر یک از بیتها به یک جنبه خاص از عشق و دلسوزی اشاره دارد، مثلاً صبر کردن در برابر درد عشق، حسرت در دل داشتن و اشتغال خاطر نسبت به معشوق. در کل، این شعر بیانکنندهی پیچیدگیهای احساسات انسانی و مواجهه با چالشهای عشق است.
هوش مصنوعی: بلبل به خوبی میداند که چه زمانی باید زیبایی گل را نشان دهد. همچنین هر کسی که با شمعی در تماس باشد، میفهمد که سوختن چه معنایی دارد.
هوش مصنوعی: کسی که به او یاد دادهام صبر کند، اگر روزی عاشق شود، میداند تلخیهای عشق چیست و چگونه باید با آن کنار بیاید.
هوش مصنوعی: هرکسی که مانند یک غنچه blossoming (شکوفا) شود، دلش که پر از حسرت است، میداند که حسرتورزی چیست.
هوش مصنوعی: پیر مرد کنعانی که به چهره یوسف خیره شده، حالا به زیبایی جوانان دیگر نگاه میکند و در فکر است که این زیباییها چه چیزی هستند.
هوش مصنوعی: برق غیرت شمع باعث شد که پروانه به سویش بیفتد و بسوزد، چرا که آتش از درد ستم به وجود آمده و میداند که چیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.