روی تو مصحفی است که در آن خوبی است
خال تو آیتی است که در شان خوبی است
جان جهان، ملاحت روی تو تازه کرد
خوبی است جان عالم و آن جان خوبی است
طغرای ابرویت چو مه نو تمام کرد
منشور دلبری که ز دیوان خوبی است
آهسته ران که توسن حسن تو پست ساخت
جولان هرکه در سر میدان خوبی است
رخسار دلفروز تو زان لعل پرنمک
این معدن ملاحت و آن کان خوبی است
روی چو آتشت گل باغ جوانی است
قد خوشت نهال گلستان خوبی است
سلطان اگر ربود دلش خوبی غلام
اهلی غلام اوست که سلطان خوبی است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیباییهای ناشی از محبوب است. شاعر از ویژگیهای چهره و ابروهای محبوب خود سخن میگوید و آنها را آیات و نشانههای زیبایی میداند. او بیان میکند که زیبایی محبوب جان جهان را تازه کرده و محبت او دلها را تسخیر کرده است. همچنین، شاعر به قدرت و تأثیر زیبایی محبوب در دل و جان دیگران اشاره میکند و نهایتاً زیبایی را به عنوان کلیدی برای خوشبختی و بهتر زندگی کردن میشناسد.
هوش مصنوعی: چهرهی تو مانند کتابی است که در آن زیباییها نوشته شده و نقش زیبای تو نشانهای از خوبیهاست.
هوش مصنوعی: زیبایی چهرهات سبب روشنتر شدن زندگی و جان جهان شده است. تو خوبترین چیز در دنیا هستی و این زیبایی توست که جان جهان را زنده میکند.
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند ماه نو زیبایی کامل را به نمایش گذاشت و دلربایی تو همچون کتابی است که از خوبیها پر شده است.
هوش مصنوعی: با احتیاط بران، زیرا که زیبایی تو باعث شده تا دیگران در میدان عشق نتوانند به خوبی خودشان برسند.
هوش مصنوعی: چهرهی دلنواز تو به خاطر آن دندانهای زیبایت، این معدن جذابیت و آن منبع خوبی است.
هوش مصنوعی: چهرهات مانند گلهای جوانی در باغ است و قامت دلنشین تو همچون نهالی در گلستان زیبایی میباشد.
هوش مصنوعی: اگر سلطان دلش را به دست آورد، این نشانهی خوبی است، زیرا غلام خوبی دارد که نشاندهندهی نیکوکاری و بزرگی سلطان است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.