گرفت خواهم زلفین عنبرین تو را
به بوسه نقش کنم برگ یاسمین تو را
هر آن زمین که تو یک ره برو قدم بنهی
هزار سجده برم خاک آن زمین تو را
هزار بوسه دهم بر سخای نامهٔ تو
اگر ببینم بر مهر او نگین تو را
به تیغ هندی گو دست من جدا بکنند
اگر بگیرم روزی من آستین تو را
اگر چه خامش مردم که شعر باید گفت
زبان من به روی گردد آفرین تو را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیباییهای محبوبش اشاره میکند و آرزو دارد که زلفهای او را بگیرد و با بوسه، نقش یاسمین را بر میسازد. او هر جا که محبوبش قدم بگذارد، خود را آماده سجده بر خاک آنجا میداند و برای سخای محبوبش هزار بوسه میدهد. شاعر همچنین به خطرات عشق اشاره کرده و اگر روزی بتواند آستین محبوبش را بگیرد، حاضر است حتی جانش را فدای آن کند. در پایان، با وجود سکوت دیگران، عشق او به محبوبش باعث میشود زبانش به ستایش بگشاید.
هوش مصنوعی: میخواهم زلفهای خوشبو و مشکی تو را بگیرم و با بوسه، طرحی شبیه به برگ یاسمین را بر روی آن ایجاد کنم.
هوش مصنوعی: هر جایی که تو پا بر زمین بگذاری، من هزار بار به خاطر آن خاک سجده میزنم.
هوش مصنوعی: هرگز برای تو کم نیستم و هزار بوسه به کسی میزنم که بخواهد نامهات را هدیه دهد، اگر ببینم که بر روی نامهٔ تو، نگینی به نشانهٔ محبت او وجود دارد.
هوش مصنوعی: اگر به من آسیب برسانند و دستم را با تیغی هندی جدا کنند، باز هم اگر روزی من آستین تو را بگیرم، برایم ارزشمند خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگرچه مردم خاموشاند و نمیگویند شعر باید گفت، اما زبان من به خاطر تو در ستایش تو سخن خواهد گفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گرفت خواهم زلفینِ عَنْبَرینِ تو را
به بوسه نقش کنم برگِ یاسمینِ تو را
هر آن زمین که تو یک ره بر او قدم بنهی
هزار سجده بَرَم خاکِ آن زمینِ تو را
هزار بوسه دهم بر سحای نامهٔ تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.