سلاسل ساز این فرخنده تحریر
کشد زینگونه مطلب را به زنجیر
که ناظر داشت در کشتی نشیمن
ز ابر دیده دریا کرد دامن
شدی هر روز افزون شوق یارش
که آخر با جنون افتاد کارش
گریبان می‌درید و آه می‌زد
ز آه آتش به مهر و ماه می‌زد
چو آتش یافتی بیتاب خود را
دویدی کافکند در آب خود را
چو همراهان ازو این حال دیدند
در آن کشتی به زنجیرش کشیدند
به زنجیر جنون چون گشت پا بست
سری بر زانوی اندوه بنشست
چو آیین جنونش برد از کار
به زنجیر از جنون آمد به گفتار
که ای چون زلف خوبان دلارا
اسیر حلقه‌هایت اهل سودا
بسی منت بگردن از تو دارم
که یادم می‌دهی از زلف یارم
منم در راه تو از پا فتاده
به طوق خدمتت گردن نهاده
تویی سر رشتهٔ هر عیش و شادی
عجب نیکو به پای من فتادی
هم آوازی کنی از روی یاری
مرا شبها به کنج بیقراری
ز قید عقل از یمن تو رستم
عجب سررشته ای دادی به دستم
نزد مار غمی برسینه‌ات نیش
چرا پیچی بسان مار برخویش
مرا بر سینه روزنها از آنست
که جسم ناوک غم را نشانست
ترا در سینه این سوراخها چیست
وجودت زخمدار ناوک کیست
مرا چشمی‌ست زان هر دم به راهی
که دارم انتظار وصل ماهی
نمی‌دانم تو باری در چه کاری
که بر ره حلقه‌های دیده داری
درین زندان نه‌ای دیوانه چون من
بگو کز چیست این طوقت به گردن
نه طوق است این رکاب رخش خواریست
گریبان لباس بیقراریست
لب چاه مصیبت را نشانیست
برای حرف نومیدی دهانیست
فغان کاین طوق پامال غمم ساخت
عجب کاری مرا در گردن انداخت
منم زین طوق چون قمری فغان ساز
به یاد قدت ای سرو سرافراز
بیا ای کاکلت زنجیر سودا
که زنجیر غمم انداخت از پا
به زنجیر غمم پامال مگذار
بیا وز پایم این زنجیر بردار
ز هجر آن خم زلف گره گیر
ندارم دستگیری غیر زنجیر
به کنج بیکسی اینگونه دربند
به کارم سد گرده زنجیر مانند
چو زنجیرم بود گر سد دهن بیش
بیان نتوان نمودن یک غم خویش
به غیر از کنج غم جایی ندارم
بجز زنجیر همپایی ندارم
مرا کاین است همپا چون نیفتم
ز اشک خویش چون در خون نیفتم
ز دل برمی‌کشید آه از سردرد
چنین تا بر کنار نیل جا کرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به روایت حال و روز ناظر می‌پردازد که در کشتی نشسته و شعله‌های عشق و جنونش او را از خود بی‌خود کرده است. با افزایش شوق به وصال یار، ناظر ناگهان به حالتی آشفته درمی‌آید و این وضعیت به زنجیر کشیده شدن او می‌انجامد. او در بند جنونش از درد و غم می‌گوید، در حالی که به زلیخا (یارش) و زنجیره‌ای که به گردن دارد اشاره می‌کند. ناظر در تنگنای غم و بیکسی زاری می‌کند و اسارت خویش را می‌ستاید، زیرا تنها یاد یار است که به او امید می‌دهد. در نهایت، امید او به وصال یار و رهایی از این زنجیر غم، حاکم بر تمام افکارش است.
هوش مصنوعی: شاعر می‌گوید که نویسنده‌ی خوشبختی (فرخنده تحریر) این مطالب را به زنجیر می‌کشد، یعنی به نوعی آنها را محدود و در قید و بند می‌کند، به طوری که این نوشته‌ها نتوانند به طور آزاد بیان شوند.
هوش مصنوعی: ناظر (شخصی در شعر) در کشتی جایی دارد و از داخل ابرهای چشمش، دریا را نظاره می‌کند و دامنش را به آن می‌آلاید.
هوش مصنوعی: هر روز شوق دوست (یار) در دل او بیشتر می‌شود، تا جایی که کارش به جنون کشیده می‌شود.
هوش مصنوعی: در حالتی پریشان و عاشقانه، گریبان خود را می‌کشید و آه و ناله می‌کرد، در حالی که عشقش مانند آتش بر دلش می‌تابید و بر مهر (صورت ماه) و ماه (چهره معشوق) می‌زد.
هوش مصنوعی: وقتی که خود را مانند آتش بیتاب یافتی، به سرعت به سمت آب دویدی تا خود را در آن بیفکنی.
هوش مصنوعی: وقتی همراهان او حال آشفته و نابسامان او را دیدند، در آن کشتی او را به زنجیر کشیدند.
هوش مصنوعی: وقتی که به خاطر جنونش به زنجیر بسته شد، سرش را بر زانوی غم گذاشت و نشسته است.
هوش مصنوعی: وقتی که آداب و رسوم دیوانگی او را از کار و کوشش بازداشت، به خاطر این جنون، در سخن گفتن نیز دچار مشکل شد.
هوش مصنوعی: ای شخصی که مانند زلف‌های زیبا، دل‌انگیز و دل‌ربا هستی، اهل عشق و دیوانگی را به دام خود می‌اندازی.
هوش مصنوعی: من بسیار مدیون تو هستم زیرا یادآوری می‌کنی که چگونه از زلف محبوبم بیتاب و دل‌باخته شده‌ام.
هوش مصنوعی: من به خاطر تو به زمین افتاده‌ام و برای خدمت به تو خودم را تسلیم کرده‌ام.
هوش مصنوعی: تو علت و منبع تمام لذت‌ها و خوشی‌ها هستی، واقعاً خوب است که بر سر راهم قرار گرفتی.
هوش مصنوعی: به خاطر یاری و دوستی، شبها در گوشه‌ای از بی‌قراری‌ام صدای تو را می‌شنوم و هم‌صدا می‌شوم.
هوش مصنوعی: به خاطر تو و تأثیر خوبت، از محدودیت‌های عقل و خرد آزاد شده‌ام و به من قدرتی داده‌ای که به خوبی از آن استفاده کنم.
هوش مصنوعی: چرا مثل مار به غم‌هایت می‌پیچی و آنها را به سینه‌ات می‌زنی، در حالی که خود مار را نیز به غم دچار کرده‌ای؟ در واقع، چرا اجازه می‌دهی غم‌ها به تو آسیب بزنند؟
هوش مصنوعی: در سینه‌ام روزنه‌هایی وجود دارد که علت آن، جسم تیر غم است؛ یعنی غم مرا به شدت آزار می‌دهد و نشان از زخم‌هایی دارد که بر جسم و جانم وارد شده است.
هوش مصنوعی: وجود تو در قلب این سوراخها چیست که به وسیله تیرهای غم، آسیب‌دیده و زخمی شده است؟
هوش مصنوعی: چشمی دارم که هر لحظه به امید رسیدن به معشوق (ماه) به راهی می‌نگرد.
هوش مصنوعی: نمی‌دانم تو در چه کاری هستی که دائماً به حلقه‌های چشمانم نگاه می‌کنی.
هوش مصنوعی: تو در این زندان، دیوانه‌ای مثل من نیستی، پس بگو این طوق که به گردن داری از چه چیزی است؟
هوش مصنوعی: این طوقی که بر گردن دارم، نه یک نشانهٔ بندگی است، بلکه علامتی از خواری و ذلت من است. گریبان من نیز نشانه‌ای از بیقراری و آشفتگی درونم می‌باشد.
هوش مصنوعی: لب چاه مصیبت نشانه‌ای از مشکلات و غم‌هاست و نشان می‌دهد که ناامیدی در حرف و زبان انسان وجود دارد.
هوش مصنوعی: فریادم از اینکه این طوق (زنجیر) غم، مرا زیر فشار قرار داده و به دور گردنم انداخته است. واقعاً چه کار عجیبی شده که چنین حالتی برایم پیش آمده است.
هوش مصنوعی: من به خاطر این طوق غم، مانند قمری که ناله می‌کند، زاری می‌کنم و به یاد قامت بلند تو، ای سرو بلند و زیبا، این فریاد را سر می‌زنم.
هوش مصنوعی: ای معشوق با موهای مجعد و زیبا، به نزد من بیا. زنجیر عشق و غم که مرا در بند کرده، از پاهایم انداخته است.
هوش مصنوعی: غم مرا به زنجیر نکن و نگذار که پایم زیر بار آن بیفتد. بیا و این زنجیر را از پایم بردار.
هوش مصنوعی: به خاطر جدایی از آن زلفی که با گره خود، دل را به دست می‌آورد، هیچ یاری جز زنجیر غم و اندوه ندارم.
هوش مصنوعی: در گوشه‌ای از تنهایی، به شدت گرفتار شده‌ام و کارم مانند این است که زنجیری مرا محکم بسته است.
هوش مصنوعی: اگر زنجیر هم سد دهان من باشد، نمی‌توانم غم خود را بیان کنم.
هوش مصنوعی: جز در کنج غم و اندوه، جایی دیگر برای بودن ندارم و همچنین هیچ همراهی ندارم که با او همدردی کنم.
هوش مصنوعی: من به خاطر همراهم، نمی‌توانم از اشک خود دور شوم و نمی‌خواهم در غم و اندوه دیگران غرق شوم.
هوش مصنوعی: او از دلش آهی می‌کشد که به خاطر سردردش به گونه‌ای عذاب‌آور است و این درد چنان او را تحت فشار قرار داده که مجبور شده به کنار نیل برود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.