ابروی تو جنبید و خدنگی ز کمان جست
بر سینه چنان خورد که از جوشن جان جست
این چشم چه بود آه که ناگاه گشودی
این فتنه دگر چیست که از خواب گران جست
من بودم و دل بود و کناری و فراغی
این عشق کجا بود که ناگه به میان جست
در جرگهٔ او گردن جان بست به فتراک
هر صید که از قید کمند دگران جست
گردن بنه ای بستهٔ زنجیر محبت
کز زحمت این بند به کوشش نتوان جست
گفتم که مگر پاس تف سینه توان داشت
حرفی به زبان آمد و آتش ز دهان جست
وحشی می منصور به جام است مخور هان
ناگاه شدی بیخود و حرفی ز زبان جست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حملهٔ ناگهانی عشق میگوید: یک اشارهٔ ابرو و گشوده شدن چشم معشوق، آرامش و فراغت عاشق را بر هم میزند. سپس از اسارتی سخن میگوید که با کوشش نمیتوان از آن رها شد، پس باید تسلیم آن بود. در پایان، به ناتوانی در پنهان کردن سوز درون اشاره میکند و با یادکرد منصور حلاج، به خود هشدار میدهد که مستی عشق راز را بر زبان میآورد.
هوش مصنوعی: ابروی کمانمانند تو اشارهای کرد و تیری از آن رها شد؛ این تیر چنان بر سینهام نشست که از زره جان هم گذشت و آن را شکافت.
هوش مصنوعی: افسوس، این چه چشمی بود که ناگهان باز کردی؟ این چه فتنهٔ تازهای است که از خواب سنگین برخاست؟ چشم خمارِ معشوق فتنهای خفته دانسته شده که با گشوده شدنش بیدار شد.
هوش مصنوعی: من بودم و دلم، در گوشهای آسوده و فارغ از هر غمی. این عشق از کجا آمد که ناگهان میان ما پرید و آرامش را بر هم زد؟
هوش مصنوعی: در شکارگاه معشوق، هر صیدی که از دام و کمند دیگران گریخته بود، جانش را به ترک زین او بست؛ یعنی دلهایی که اسیر هیچکس نشدند، با میل خود اسیر او شدند.
هوش مصنوعی: ای که در زنجیر محبت گرفتاری، تسلیم شو؛ زیرا با تلاش نمیتوان از رنج این بند رهایی یافت.
هوش مصنوعی: گمان کردم بتوانم سوز و گرمای سینهام را پنهان نگه دارم، اما همین که سخنی بر زبانم آمد، آتش از دهانم بیرون جهید و راز عشق آشکار شد.
هوش مصنوعی: وحشی، در این جام شراب منصور حلاج است؛ مبادا آن را بنوشی، زیرا ناگهان بیخود میشوی و سخنی از زبانت میپرد. اشاره به «انا الحق» گفتن منصور در حال بیخودی و بر دار رفتن او برای فاش کردن راز است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ابری به نظر آمد و برقی ز میان جست
صد فتنه به هر مرحله از خواب گران جست
انگیخت از آن ظلمت و پرتو تن و جانی
وز پرده برون آمد و در خانه جان جست
آسوده ز آفات به هم ساخته بودیم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.