|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق یک پدر یا مادر نسبت به فرزندش است. شاعر به ضعف و سختیهای زندگی اشاره میکند و میگوید که فرزندش به او قوت و انرژی میدهد. او همچنین به این نکته اشاره میکند که بهتر است که به عشق و محبت مادر زمانه، گهواره فرزندش آرامش و سکون بدهد تا در زندگی دچار مشکلات نشود. در واقع، این شعر ترکیبی از عشق، امید و نگرانی برای آینده است.
هوش مصنوعی: من کودک هستم و زندگیام به سختی میگذرانم. روزگار در برابر من ظلم و ستم میکند و آسمان هم در این شرایط بیرحم و ضعیف به من سختی میدهد.
هوش مصنوعی: بهتر است که به دوستانی که عشق و محبت دارند و از روی دوستی عمل میکنند، توجه کنیم. این افراد میتوانند در سختیها و تلخیهای زندگی ما را آرامش دهند و به جای غم و غصه، شادی و راحتی را به ما هدیه دهند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.