|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بلبل اشاره میکند که در آرزوهایش گرفتار شده و به او میگوید اگر بار سنگین آرزوها را کنار نگذارد، در رفتار و احساساتش گرفتار خواهد ماند. همچنین نکتهای را بیان میکند که هیچ گل بخصوصی نمیتواند او را تسکین دهد و در نتیجه او همچنان به امید گلزار و فضای دلانگیز آن در غم و اندوه میماند.
هوش مصنوعی: دلدل کردن و زیر بار آرزوهای زیاد ماندن، تنها تو را خسته و کلافه میکند. بهتر است به امیدواریهای بیمورد دلبستگی نداشته باشی و از این بار سنگین رها شوی، وگرنه همیشه در تنش و دردسر خواهی ماند.
هوش مصنوعی: ای بلبل، چرا به شوق دیدن گلی در غمخانه گلزار منتظری؟ آیا هیچ گلی برای تو در اختیار نیست تا با آن همنشین شوی؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.