|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات و افکار شاعر درباره بیثباتی زندگی و موقت بودن لذات میپردازد. او خانه تن را به حباب و جلوهگری را به سراب تشبیه میکند، نشاندهنده زودگذری و فریبندگی زندگی. همچنین، او به شراب به عنوان نمادی از غم اشاره میکند و میگوید که هرچند این لذتها زودگذرند، اما دلی که درگیر اضطراب است نمیتواند از آنها به خوبی بهرهبرداری کند. در نهایت، او به ضرورت ابراز عواطف اشاره میکند و از دیگری میخواهد که اشکهایش را جاری کند، زیرا این راهی برای یافتن حقیقت و آرامش است.
هوش مصنوعی: ثبات و پایداری بدن را مانند حبابی میبیند که ناپایدار است و بنا و نمای زیبا را همچون سرابی میشناسد که واقعی و ماندگار نیست.
هوش مصنوعی: جام شراب نمیداند که در مجالس چه لذتی وجود دارد، اما از غم و اندوه او به شدت متاثر است و خود را آتش میزند.
هوش مصنوعی: دلهایی که همیشه نگران و مضطرب هستند، نمیتوانند شادی و خوشی را به راحتی خریداری کنند، حتی با کمترین هزینه.
هوش مصنوعی: ای دل، هرچقدر که میتوانی اشک بریز، چون خود زندگی راهش را پیدا میکند، چه رفتاری داشته باشد، چه درست یا نادرست، آب به مسیر خود میرود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.