|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسیری اشاره دارد که پر از مشکلات و دردهاست، به گونهای که هر قدمش مانند عبور از دریای خون است. در خمخانه، مقدار کمی شراب عافیت وجود دارد، که نشاندهنده کمبود آرامش و شادی است. همچنین، شاعر به این نکته اشاره میکند که غم و رنج در عشق ناشی از نبود غمخواری و همراهی است؛ اگر کسی در کنار باشد و حمایت کند، چه نیازی به غم و اندوه است؟
هوش مصنوعی: مرا سرنوشت به مسیری انداخت که هر قدم در آن پر از رنج و سختی بود، مانند دریایی از خون.
هوش مصنوعی: در این میخانه، هنگامی که به ظرفها نگاه کردم، متوجه شدم که شراب خوشبختی بسیار کم است.
هوش مصنوعی: غم و اندوه ناشی از این است که در عشق، کسی نیست که به ما دلداری دهد. اگر کسی به فکر ما بود و ما را دلجویی میکرد، دیگر دلیلی برای غمگینی وجود نداشت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که هم دل بود وی را هم درم بود
هوادار و هوا خواهش نه کم بود
به خوشی باغ در عالم علم بود
مگر آن باغ خوش، باغ اِرم بود
دلش با آن گران پاسخ دژم بود
هنوز اندر وفا ثابت قدم بود
جهان زیر نگین شاه جم بود
روان حکمش چو قرطاس و قلم بود
بکویش چون علم ثابت قدم بود
در آیین وفاداری علم بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.