|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بیخبری و دوری از معشوق سخن میگوید. او از عذاب هجران و مرگ به عنوان دو حالت مشابه یاد میکند و بر نبود امید و آگاهی درباره وضعیت عشق، تأکید میکند. شاعر به دیگران نیز اشاره میکند که همه در این بیخبری مشترکند. در پایان، از لحظات خوشی در کنار محبوب یاد میکند، اما باز هم بیان میکند که از آن لحظات فرحبخش، خبری نیست.
هوش مصنوعی: از وعدهی دیدار تو خبری نیست، ما از درد جدایی و سرنوشت بیخبر مردهایم.
هوش مصنوعی: راهی که برای رسیدن به معشوق پر از غم و اندوه است، به راهی که به مرگ میانجامد شباهت دارد. این مسیر را میپیماییم و در این میان، از وضعیت خود آگاه نیستیم.
هوش مصنوعی: ما وقتی به هر کسی رسیدیم متوجه شدیم که نه تنها ما و شما، بلکه دیگران هم از واقعیتهای زندگی خبر ندارند.
هوش مصنوعی: امشب ای دل شاد باش، چون از دستان زیبا صد بوسه دریافت کردیم و خبری از حنا نیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.