|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، حسن با شوخی و لطافت خود نقشهای مختلفی را به تصویر میکشد و رازهای دل را آشکار میکند. او به وضعیت دشوار و نامناسبی که در آن قرار دارد اشاره میکند، به طوری که هزینههای غم و چشمهای گریانش هیچ جا را پر نمیکند. او احساس میکند که ارزشش کمتر از ویرانی شدهای است و نمیتواند به شاخسار زیبایی بازگردد.
هوش مصنوعی: شوخیهای حسن تو گاهی مانند نقش و گاهی مانند نقاشی میشود. راز پنهان دو جهان از دل ما، ناگهان فاش و آشکار میگردد.
هوش مصنوعی: درآمد من به اندازهای نیست که هزینههای ناشی از اشکهای من را پوشش دهد. بارها و بارها آسمان برای گریان من به شکل یک چتر درآمده است.
هوش مصنوعی: اعتبار من آنقدر نزول کرده که به اندازه یک ویرانه شده است. افسوس که نمیتوانم هر از گاهی دور و بر آن عظمت را بچرخم و بیندیشم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.