|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و شوقی عمیق است. شاعر از طبیب دل خود یاد میکند که به او آرامش میبخشد و در عین حال از بیتابی خود و وضعیت درونیاش سخن میگوید. در نهایت، اشاره میکند که هر کس به اندازه فهم و تحمل خود میتواند زیباییهای زندگی را درک کند، اما او به نوع خاصی از نگاه و احساسات دست یافته است که مختص دلش است.
هوش مصنوعی: دردم را تنها کسی که میتواند درمان کند، پزشک دل من است و نفس عمیق و صبوری برای من مانند آتش زنی است که به آرامی میسوزد.
هوش مصنوعی: هر کس به اندازهای که ظرفیت و توانایی دارد، میتواند از زیباییها و نکات خوب لذت ببرد. در واقع، نوع نگاهی که من به دنیا دارم، به کیفیت و احساسات دل من مربوط میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.