|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به جشن و عید بهار و زیبایی طبیعت میپردازد. دمیدن سبزه و شکفتن گل ها نشانهی شادی و تازگی است. شاعر از حریر سایه گل به عنوان نماد زیبایی و خوشقماش بودن یاد میکند و اشاره دارد که نسیم صبحگاه موجب بیداری و نشاط اوست، هرچند حسی دلخراش در آن وجود دارد. این احساس ممکن است به یادآوری یا دلتنگی اشاره داشته باشد.
هوش مصنوعی: سبزهها دوباره روییدهاند و بهار، زمان شادابی من است. پارچه نرم و لطیف سایه گل، فرشی زیبا و خوشنقش برای من فراهم کرده است.
هوش مصنوعی: گل صدبرگ با زیبایی و درخشندگی مانند ستارههای صبح شکفته است، اما آیا این زیبایی و شگفتی ناشی از نسیمی است که صبح را زیباتر میکند یا این درد و اندوه من است که به این زیبایی زندگی میبخشد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.