|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت یک معشوق اشاره دارد. شاعر احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان میکند و به تاثیر شگرف او بر دل و جان خود میپردازد. وجود معشوق برای شاعر به گونهای است که تمام لحظاتش تحت تأثیر زیبایی و جلوهاش قرار دارد و او در انتظار دیدن آن زیبایی به سر میبرد. احساس حسرت و آرزو برای نزدیکی به معشوق نیز در شعر مشهود است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره میکند که اگر معشوق از قید جسم رها میشد، جلوهاش همچنان اثرگذار باقی میماند.
هوش مصنوعی: سروی زیبا و خوشچهره، جاذبهاش مانند غباری است که بر روی گلی وحشی نشسته. زیبایی او همچون طعمهای است که دیگران را به خود جذب میکند.
هوش مصنوعی: حاصل انتظار دیدن او، دلتنگی و غم فراوانی است که به شکل اشک و حسرت نمایان میشود.
هوش مصنوعی: دل، که به شدت نازک و آسیبپذیر است، در برابر زیبایی او به مانند شعلهای در غبار به رقص درمیآید.
هوش مصنوعی: وقتی که حسرت جاودانی را بیان میکنم، به قدری عاشقانه هست که جانم را فدای زیبایی او میکنم.
هوش مصنوعی: اگر در قید و بند جسم خود نبودی، مانند خاک تو چگونه میتوانی جلوه او را درک کنی؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.