|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با احساساتی عمیق درباره عشق سخن میگوید. او در عین حال که دلش پریشان است، میگوید که عشق او را به نوعی شکل داده و دگرگون کرده است. شاعر از بند قفس بیرون مانده اما پرواز کردن را نمیتواند، و همهی تغییراتش مربوط به عشق است. او به تحولی در خود اشاره میکند که بدون معشوقش نمیتواند خود را بشناسد و هر لحظه به شکل جدیدی درمیآید. در نهایت، او شجاعانه از آتش عشق سخن میگوید و میگوید که تمام وجودش تحت تأثیر این عشق قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: دل من اگرچه آشفته و سردرگم است، اما عشق باعث شده که در گوشهای تنها بنشینم و دلیلی برای سرگردانیام شود.
هوش مصنوعی: در قفس ماندم و نتوانم پرواز کنم، اما عشق به من این قدرت را داده که از عمق دل، بال و پر بسازم.
هوش مصنوعی: عشق باعث شده که هر لحظه به رنگ و حالتی جدید درآیم و بدون تو، در آینه نمیتوانم خودم را بشناسم.
هوش مصنوعی: من با شجاعت و قدرت از میان آتش برمیخیزم، مانند جگرم که در عشق به آتش کشیده شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.