|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعری در این verses احساسات عمیقی را درباره درد و رنج دل بیان میکند. دل او زخمهایی دارد که هیچ درمانی بر آن نیست و اگرچه شادی در زندگیاش نیست، غم هم ندارد. او به نوعی بیچارهگی خود اشاره میکند و به این فکر میکند که چگونه میتواند در چنین وضعیتی سر کند. دلش را به غنچهای تشبیه میکند که بیآب و رنگ است و از زندگی محروم مانده است. او از مرگش نمیهراسد، زیرا مرگ او را دچار ماتمی نمیکند. در نهایت، به درد و رنجی که برایش مقدر شده اشاره میکند؛ دردی که حتی در دنیای خاکی و مادی نیز وجود ندارد.
هوش مصنوعی: دل ما درد و زخم دارد و اگر شادیای در زندگیمان نیست، غم هم وجود ندارد.
هوش مصنوعی: مجنون از من فرار میکند. در دشتهای وسیع، چه اتفاقی افتاده که زنجیر پایش کم شده است؟
هوش مصنوعی: دل من مثل غنچهای است که رنگ و رویش را از دست داده و در زیر قطرههای شبنم هیچ حیاتی ندارد.
هوش مصنوعی: ناراحت نشو از اینکه من مردهام، زیرا مرگ من هیچ حسرت و اندوهی ندارد.
هوش مصنوعی: سرنوشت تو در آسمان، دردی را به تو عطا کرده که حتی انسانهای عادی در زمین و خاک و گل ندارند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.