|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره دل آواره و رنجکشیدهای است که تحت تأثیر عشق و غم قرار دارد. دل، مانند سمندی است که در دشتها میتازد و سرافرازی سرو نیز به خاطر وجود کسی است که بر زندگیاش سایهافکنده. غمها نمیتوانند دل را بشکنند، چرا که آن دل به محبت کسی وابسته است و در غم عشق، تلخی را فقط از نوشیدن بادهای به نام آن شخص میچشد. در نهایت، شاعر به آزادی صیدی اشاره میکند که در حقیقت، اسیر عشق و دلبستگی است.
هوش مصنوعی: دل گمشده و بیپناهی است که نیازمند کمک است و چشم او جایی برای پرواز و حرکت دارد، مانند جایی که سمند (نوعی اسب اصیل) میتواند برود و بخرخشد.
هوش مصنوعی: سرو با این همه زیبایی و رعنایی، تنها سایهای از قامت بلند کسی است.
هوش مصنوعی: غم و اندوه نمیتواند قلب من را از هم بپاشد، زیرا عشق و محبت من به کسی باعث شده که محکم و استوار باشم.
هوش مصنوعی: در درد عشق، گلویم تلخ و ناکام است و کسی با لبخند پنهانیاش، شراب ناب را به من میدهد.
هوش مصنوعی: کسی که گرفتار مشکلات و سختیهاست، در واقع از آزادی واقعی محروم است و تنها کسی که در دام شخص دیگری گرفتار شده، احساس زنجیر بودن میکند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.