|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر احساسات عمیق و بیتأثیری را بیان میکند. شاعر به این نکته اشاره دارد که هر فردی که از او فاصله میگیرد، مانند یک پیر و غمگین است. او خوابهای آشفته و دلمشغولیهایش را توصیف میکند و از اینکه در مسیر ترمیم و بازسازی خود به مشکل برخورده، نگران است. همچنین، او به عشق خود اشاره میکند که باعث شده دیوانهوار به آن دلبسته شود. در نهایت، شاعر به احساس ندامت و عذرخواهی اشاره میکند و میگوید که هر گناهی، دلیلی برای تقصیر خود اوست.
هوش مصنوعی: ناله و آه من هیچ تاثیری ندارد؛ هرکس که از من دور میشود، به نوعی من را پیر و فرسوده میکند.
هوش مصنوعی: تمام افکار و احساسات نا آرامی که در دلم میگذرد، نشانهای از خوابهای آشفتهام است.
هوش مصنوعی: غبار و آلودگی از دل برمیخیزد و نشانهی نفسی خوش در من است. این زمان فرصت مناسبی برای ترمیم و اصلاح حال من است.
هوش مصنوعی: من به خاطر محبت کسی دیوانه شدهام و این عشق مانند زنجیری پیچیده و سنگین بر من فشار میآورد.
هوش مصنوعی: از احساس پشیمانی، باران رحمت خداوند بر دلمان فرو میریزد و هر خطایی که مرتکب شدهام، به نوعی بهانهای برای عذرخواهی من از اوست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.