|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف زیباییهای طبیعت و عشق میپردازد. باغ و گلستان نمادهای زیبایی و جذابیت هستند و دل شاعر را تحت تأثیر قرار دادهاند. او به سر و سامان نداشتن عشق اشاره میکند و میگوید که درد و غم دل را تحمل میکند. همچنین، چشمانش مانند شمعی است که در شب روشن میشود و زیبایی معشوق را میبیند. عشق باعث شعلهور شدن دل میشود و شاعر احساساتی چون گرما و روشنی را در دل خود تجربه میکند.
هوش مصنوعی: در باغی که زیباییها جلوهگری میکنند، چهره و زیبایی آن به دل مینشیند. بازی موهای بینظم و آشفته، نشانهای از نظم و سامان در دل است.
هوش مصنوعی: من به اندازهای حقه و ترفند بلد نیستم که بدانم از چه کسی آموختهام. او با نوشیدن می، دل را میخورد، اما قسم میخورد که جانش را به دل میفروشد.
هوش مصنوعی: چشمها در تاریکی شب مانند شمعی روشن میشوند، وقتی که دیدن تو برای دل از اهمیت ویژهای برخوردار است.
هوش مصنوعی: هر نفسی که میزنم، مانند شعله آتش میدرخشد و دل پروانهای میشود که به خاطر روشنایی چراغ، دچار شادی و جنب و جوش میگردد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.