نگاری کز رخ چون مه کند بر نیکوان شاهی
بهشتست او که اندر وی بیابی هرچه می خواهی
اگرچه عاشقانش را بهشت اندر نظر ناید
غلام هندوند اورا همه ترکان خرگاهی
ایا دنیا زتو گلشن بعشق تست جان درتن
رخ پرنور تو روشن بنور صبغت اللهی
جفا باعاشقان کم کن که مر سلطان ظالم را
درازی باشد اندر دست واندر عمر کوتاهی
الا ای طالب صادق اگر بر وی شدی عاشق
کنون می ران که براسبی کنون می رو که بر راهی
چو داد بندگی دادی ستاندی خط آزادی
کنون مطلق که در بندی کنون رسته که درچاهی
ازو او را خوه ای مسکین چو او داری همه داری
زدریا در طلب زیرا زجو حاصل شود ماهی
وگر اورا همی خواهی ببر پیوند خود ازخود
چو دربارت گهر باشد مکن با دزد همراهی
بپای عقل خود نتوان طریق عشق او رفتن
که نتوان زرگری کردن بدست افزار جولاهی
برو ای سیف فرغانی زمانی دور شو از خود
دمی کزخویشتن دوری زنزدیکان درگاهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با ستایش معشوقی آغاز میشود که چون بهشت همهٔ خواستهها را در خود دارد و از او خواسته میشود بر عاشقان ستم نکند. سپس روی سخن به سالک عاشق میگردد: بندگی او عین آزادی است، باید خودِ معشوق را از او خواست، از خویشتن برید و راه عشق را نه با عقل که با بیخودی پیمود. در پایان شاعر به خود میگوید دوری از خود همان نزدیکی به درگاه معشوق است.
هوش مصنوعی: محبوبی که با چهرهٔ ماهمانندش بر همهٔ زیبارویان فرمانروایی میکند، مانند بهشت است که هرچه بخواهی در او مییابی.
هوش مصنوعی: هرچند عاشقانش دیگر به بهشت هم اعتنایی ندارند، همهٔ ترکانِ زیبای خیمهنشین بندهٔ سیاه و فرمانبر او هستند.
هوش مصنوعی: ای کسی که دنیا از تو گلستان است و جان در تن به عشق تو زنده است، چهرهٔ پرنورت به نورِ رنگِ الهی روشن است.
هوش مصنوعی: با عاشقان کمتر ستم کن، زیرا پادشاه ستمگر هرچند دستش دراز است، عمرش کوتاه است.
هوش مصنوعی: ای جویندهٔ راستین، اگر عاشق او شدهای، اکنون پیش بتاز و برو، چون سوار بر اسبی و در راه درست قرار گرفتهای.
هوش مصنوعی: چون حق بندگی را بهجا آوردی، سند آزادی گرفتی؛ اکنون که در بند اویی بهراستی آزادی، و اکنون که در چاه عشق افتادهای رها شدهای.
هوش مصنوعی: ای بیچاره، از او خودِ او را بخواه، زیرا اگر او را داشته باشی همهچیز داری؛ ماهی را از دریا بجوی نه از جوی کوچک.
هوش مصنوعی: اگر او را میخواهی، پیوندت را از خودت ببُر؛ چون بارت گوهر است با دزد (یعنی نفس) همراه مشو.
هوش مصنوعی: با پای عقل نمیتوان راه عشق او را پیمود، چنانکه با ابزار بافندگی نمیتوان زرگری کرد.
هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، برو و لحظهای از خودت دور شو؛ هر دمی که از خویشتن دور باشی، از نزدیکان درگاه او هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نباشد بس عجب شاها! اگر شادی کند شاهی
ز چون تو شه، که شاهان چون ستاره اند و تو ماهی
چنان کز تو به نزدیک منست ای خسرو آگاهی
ز تو تا خسروان چندان بود کز ماه تاماهی
ایا مر گاه شاهی را به جای یوسف چاهی
[...]
به من بگذشت ناگاهی جهان افروز دل خواهی
قدش نازنده چون سروی رخش تابنده چون ماهی
ز قیرش بر سمن دامی ز مشکش پرشکر مهری
زسحرش در مژه تیغی ز سیمش در زنخ چاهی
بدو گفتم نگارینا زمانی مگذر از پیشم
[...]
الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی
به دل سنگی به بر سیمی به قد سروی به رخ ماهی
شه خوبان آفاقی به خوبی در جهان طاقی
به لب درمان عشاقی به رخ خورشید خرگاهی
خوش و کش و طربناکی شگرف و چست و چالاکی
[...]
زهی ملک لطافت را وجودت نازنین شاهی
جهان عالم آرایت سپهر حسن را ماهی
ز مهر رویت ار عکسی فتد بر عالم خاکی
هزاران ماه کنعانی بر آرد سر ز هر چاهی
بگرد غنچه خندان در آمد سبزه خطت
[...]
مبارک منزلی، کانجا فرود آید چو تو ماهی
همایون عرصهای، کارد به سویش رخ چنین شاهی
روان شد موکب جانان چرایی منتظر ای جان؟
چو خواهی رفت ازین بهتر نخواهی یافت همراهی
مکن عیبم که میکاهم چو ماه از تاب مهر او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.