ای بنور رخ تو روی قمر پوشیده
بضیای تو شده چهره خور پوشیده
دوست درباطن معنی طلبان چون جانست
باثر ظاهروپیدا زنظر پوشیده
اینت اعجوبه که در پیش دوکس بر یک چشم
منکشف باشد و بر چشم دگر پوشیده
عشق عنقاست وما بچه آن عنقاییم
ازپی نام ونشان رنگ بشر پوشیده
آن هما سایه چو می دید که ما می بالیم
بچه خویش همی داشت بپر پوشیده
چون بدانست که ما لایق پرواز شدیم
گفت ما بچه نداریم دگر پوشیده
اندرین راه روان کرد نخست آدم را
ژنده فقر بدو داده ودر پوشیده
پس بصد ناله وزاری سوی آن کوی آمد
آدم از علم وعمل زی سفر پوشیده
حامل بار محبت شد وآگاه نبود
زآنک در زیر رمادست شرر پوشیده
آشکارا نتوان کرد قضایی که براند
در میان عشق توچون سر قدر پوشیده
سیف فرغانی خواهد که کند بر دل او
عشق تو همچو شب قدر گذر پوشیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با ستایش روشنی چهرهٔ معشوق آغاز میشود و او را مانند جان، پیدا در اثر و پنهان از چشم میداند که تنها بر چشم اهل دل آشکار است. سپس با تمثیل عنقا، عشق را مادری مینماید که جانها را زیر بال پرورده و چون شایستهٔ پرواز شدند، رهایشان کرده است. آنگاه داستان آدم را میآورد که با خرقهٔ فقر و جامهٔ علم و عمل به کوی دوست آمد و بار محبت را ناآگاه از آتش نهفتهاش پذیرفت. در پایان، حکم عشق را مانند راز تقدیر پنهان میخواند و شاعر آرزو میکند عشق چون شب قدر پنهانی بر دلش بگذرد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که روشنی چهرهات روی ماه را پنهان و بیفروغ کرده و از پرتو تو چهرهٔ خورشید نیز پوشیده مانده است.
هوش مصنوعی: دوست در درون جویندگان حقیقت مانند جان است: اثرش آشکار و پیداست، اما خودش از چشم پنهان است.
هوش مصنوعی: شگفتا که یک چیز در برابر دو کس، بر یک چشم آشکار است و بر چشم دیگر پوشیده؛ یعنی اهل دل او را میبینند و دیگران نمیبینند.
هوش مصنوعی: عشق مانند سیمرغ (عنقا) است و ما بچههای آن عنقاییم که برای داشتن نام و نشان در این جهان، رنگ و لباس آدمی بر تن کردهایم.
هوش مصنوعی: آن پرندهٔ هماسایه (عشق) چون میدید که ما در حال بالیدن و رشدیم، بچهٔ خود را زیر بال و پرش پنهان نگه میداشت.
هوش مصنوعی: و چون دانست که ما شایستهٔ پرواز شدهایم، گفت: دیگر بچهای را پنهان نگه نمیداریم؛ یعنی ما را به پرواز و آشکار شدن واداشت.
هوش مصنوعی: در این راه عشق، نخست آدم را روانه کرد؛ خرقهٔ کهنهٔ فقر به او داد و او آن را بر تن کرد.
هوش مصنوعی: آنگاه آدم با صد ناله و زاری به سوی کوی دوست آمد، در حالی که برای این سفر جامهٔ علم و عمل پوشیده بود.
هوش مصنوعی: آدم بار محبت (امانت) را بر دوش گرفت و از سختی آن آگاه نبود، زیرا آتش آن مانند اخگری زیر خاکستر پنهان بود.
هوش مصنوعی: حکمی را که عشق تو رانده است نمیتوان آشکار کرد؛ این حکم در میان عشق تو مانند راز تقدیر پنهان است.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی آرزو دارد که عشق تو مانند شب قدر، پنهانی بر دل او بگذرد و آن را فرا گیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای نکو رو مشو از اهل نظر پوشیده
آشکارا شو ودر ما منگر پوشیده
ای که در جلوه گه حسن تو چون طاوسی
دیگران پای سیاهند بپر پوشیده
سالها از پس هرپرده بچشمی کور است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.