ای فغان بی دلان از چشم شوخ شنگ تو
تیره روز عاشقان از طره شبرنگ تو
با رخ تو دیده بودم پیش ازین در روی کار
آنچه اکنون می کشم از چشم شوخ شنگ تو
چون بگفت آیی، سخن ای دلبر شیرین زبان،
ازشکر شاخیست گویی در دهان تنگ تو
در جهان دلبری ای راحت جان جفت نیست
طاق ابروی ترا جزچشم پر نیرنگ تو
در سماع ار بنگری چون زیر بابم درخورست
نالهای زار من با لحن تیزآهنگ تو
چون مه ازخورشید رویت روشنم کن پیش ازآنک
زرد رخ گردم چو کلک از خط سبزارنگ تو
گشت تنها چون درآمد در دل ما عشق تو
گشت روشن چون گرفت آیینه ما رنگ تو
گرمی عشقت ازین دستست ازیک جام او
شیشه پرهیز خلقی بشکند برسنگ تو
همچو نام نیک جمله خلق خواهانت شوند
سیف فرغانی اگر تو وارهی از ننگ تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه وصف معشوق است: چشم شوخ، زلف سیاه، دهان شیرینسخن و ابروی بیهمتای او، و رنجی که عاشق از او میکشد. شاعر سپس از هماهنگی نالهاش با آواز معشوق در سماع میگوید و از او میخواهد پیش از پژمردنش او را روشن کند. پس از آن از اثر عشق سخن میگوید که دل را از غیر تهی و روشن میکند و پرهیز پارسایان را میشکند. در پایان شاعر به خود میگوید که اگر از ننگ خودی رها شود، محبوب همگان خواهد شد.
هوش مصنوعی: ناله و فریاد دلباختگان از چشم شوخ و طنّاز توست، و سیهروزی عاشقان از زلف سیاهرنگ تو.
هوش مصنوعی: پیش از این، همان آغاز کار که روی تو را دیدم، رنجی را که اکنون از چشم شوخ و طنّاز تو میکشم پیشبینی کرده بودم.
هوش مصنوعی: ای دلبر شیرینسخن، وقتی به سخن درمیآیی، گویی شاخهای از نیشکر در دهان کوچک توست؛ یعنی سخنت بسیار شیرین است.
هوش مصنوعی: ای آرام جان، در عالم دلبری ابروی کمانی تو که «طاق» و بیهمتاست جفتی ندارد، جز چشم پرفریب تو. شاعر با «طاق» و «جفت» بازی کرده است.
هوش مصنوعی: اگر در مجلس سماع بنگری، نالههای زار من با آواز تند و تیز تو همانگونه هماهنگ است که سیم زیر با سیم بم.
هوش مصنوعی: همانگونه که ماه از خورشید روشنی میگیرد، مرا با روی خورشیدگونهات روشن کن، پیش از آنکه با رستن خط سبز بر چهرهات، مانند قلم نی زردروی و پژمرده شوم.
هوش مصنوعی: چون عشق تو به دل ما راه یافت، دل از همهچیز جز تو خالی و تنها شد؛ و چون آینهٔ دل ما رنگ تو را گرفت، روشن و صاف شد.
هوش مصنوعی: گرمی و شور عشق تو چنان است که با یک جام از آن، شیشهٔ پرهیز و پارسایی گروهی از مردم بر سنگ تو میشکند.
هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، اگر از ننگ خودبینی و هستی خویش رها شوی، همهٔ مردم مانند نام نیک خواهان تو خواهند شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای مرا داغی به دل از لعل آتش رنگ تو
بسته راه زندگی بر من دهان تنگ تو
نیمه جانی کز کف خوبان برون آورده ام
چون کنم دیگر که بیرون آورم از چنگ تو
در عتابی با من و آهسته می خندد لبت
[...]
زبده اهل هنر ای آنکه با صد دیده، چرخ
روز و شب حیران بود از دانش و فرهنگ تو
اینکه یاران می کنند از آمدن پهلو تهی
نیست مقصودی بغیر از حفظ نام و ننگ تو
شاعران پرده در را میهمانی خوب نیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.