ای شکسته لب لعل تو بهای گوهر
پیش لعل لب تو تیره صفای گوهر
پرتو روی تو بنشاند چراغ خورشید
قیمت لعل تو بشکست بهای گوهر
برسر کوی تو ازدیده همی بارم در
ای سرکوی تو چون تاج سزای گوهر
نیست شایسته که درپا وسرت افشانند
نیک کردم نظری درسو وپای گوهر
ای دو عالم زتو پر، روی ترا در جهتی
وجه تعیین متعذر چو قفای گوهر
عوض وصل تو ملک دو جهان نستانم
ننهد همت من سنگ بجای گوهر
بهر نان بردر تو هست گدا بسیاری
این منم بر سر کوی تو گدای گوهر
همچوفرهاد که کوه از پی شیرین میکند
تیشه بر سنگ همی زد زبرای گوهر
با غم عشق من از ملک جهان شاد نیم
هوس خاک ندارم زهوای گوهر
فترت عشق کسی حسن ترا کنم نکند
باز بسته بعرض نیست بقای گوهر
نثر در کرد بدین نظم ضمیرم آری
دل من هست زمهر تو وعای گوهر
سیف فرغانی در شعر بسی ذکر تو کرد
صدف در سخن گفت ثنای گوهر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه بر محور ردیف «گوهر» ساخته شده و معشوق را از گوهر و لعل و خورشید برتر میشمارد. عاشق وصال او را با پادشاهی دو جهان عوض نمیکند و خود را، مانند فرهاد، گدای گوهر وصال میداند. در پایان، دل و شعر شاعر صدف و ظرف گوهر محبت معشوق خوانده میشود و سیف همهٔ سخن خود را ستایش او میداند.
هوش مصنوعی: ای کسی که لب سرخ و لعلگونت ارزش گوهر را شکسته است؛ در برابر لب تو، درخشندگی و صفای گوهر تیره و بیرونق به نظر میآید.
هوش مصنوعی: روشنی چهرهٔ تو چراغ خورشید را خاموش میکند، و ارزش لب لعلگون تو قیمت گوهر را پایین آورده است.
هوش مصنوعی: در کوی تو از چشمانم مروارید اشک میبارم؛ ای کسی که سر کوی تو مانند تاج، شایستهٔ گوهرافشانی است.
هوش مصنوعی: خوب که در سر و پای گوهر نگریستم، دیدم گوهر شایستگی آن را ندارد که بر سر و پای تو نثار کنند؛ یعنی تو از گوهر برتری.
هوش مصنوعی: ای کسی که هر دو جهان از تو پر است، تعیین کردن سویی خاص برای روی تو ناممکن است، همانگونه که گوهرِ گرد پشت و رویی مشخص ندارد؛ اشاره به حضور همهجایی معشوق.
هوش مصنوعی: در برابر وصال تو پادشاهی هر دو جهان را نمیپذیرم؛ همت بلند من سنگ را جای گوهر نمیگذارد.
هوش مصنوعی: گدایان بسیاری برای نان بر در تو ایستادهاند، اما من بر سر کوی تو گدای گوهرم؛ یعنی خواهان خود تو و وصال توام نه بهرههای ناچیز.
هوش مصنوعی: مانند فرهاد که برای شیرین کوه میکند، من نیز برای به دست آوردن گوهر وصال تو تیشه بر سنگ میزنم و رنج میکشم.
هوش مصنوعی: با داشتن غم عشق تو، از پادشاهی جهان شاد نمیشوم؛ با هوای گوهر، هوس خاک ناچیز دنیا را ندارم.
هوش مصنوعی: سستی و کاستی عشق کسی، زیبایی تو را کم نمیکند؛ چنانکه بقای گوهر به امور عارضی وابسته نیست.
هوش مصنوعی: اندیشهام با این شعر مرواریدها نثار کرد؛ آری، دل من از محبت تو ظرف و صندوق گوهر است.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی در شعرش بسیار از تو یاد کرد؛ گویی صدف با سخن گفتن در ستایش گوهری است که در خود دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.