ز کویی کآنچنان ماهی برآید
ز هر سو ناله و آهی برآید
بدولتخانه عشق تو هردم
گدایی در رود شاهی برآید
درین لشکر تو آن چابک سواری
که هردم گردت از راهی برآید
بگرد خرمن لطفت عجب نیست
که کار کوهی از کاهی برآید
بروزم بر نیاید آفتابی
نخسبم تا شبم ماهی برآید
همه شب بر درت بیدار باشم
مگر کارم سحرگاهی برآید
زلیخاوار جز مهرت نورزم
گرم صد یوسف از چاهی برآید
چو اندر دل فرود آمد غمت، جان
همی ترسم که ناگاهی برآید
چو آیینه بهرکس روی منما
مبادا کز دلم آهی برآید
بجای سیف فرغانیش بنشان
گرت چون او نکو خواهی برآید
زدم بر ملک وصل تو کزین کار
بترک مال یا جاهی برآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از کوی معشوقِ ماهروی میگوید که عشقش گدا را شاه میکند و لطفش از کاه کوه میسازد. او شبها بر در معشوق بیدار میماند، مانند زلیخا جز او کسی را نمیخواهد و از رفتن جان در غم او بیم دارد. سپس از معشوق میخواهد رویش را به همه نشان ندهد و با یادکرد نام خود، وفاداریاش را بیمانند میشمارد و برای وصال، ترک مال و جاه را میپذیرد.
هوش مصنوعی: از کویی که چنین ماهرویی از آن بیرون میآید، از هر طرف ناله و آه عاشقان برمیخیزد.
هوش مصنوعی: در سرای پربرکت عشق تو هر لحظه گدایی وارد میشود و شاه بیرون میآید؛ یعنی عشق تو گدا را به پادشاهی میرساند.
هوش مصنوعی: در این لشکر عاشقان تو آن سوار چالاکی هستی که هر لحظه گرد و غبار تو از راهی دیگر برمیخیزد و در هر سو پیدایی.
هوش مصنوعی: در کنار خرمن لطف تو شگفت نیست که از کاهی ناچیز کار کوهی برآید؛ یعنی لطف تو ناچیز را بزرگ و کارساز میکند.
هوش مصنوعی: روزم بیروی تو آفتابی ندارد و تاریک است، و شب نمیخوابم تا شاید ماه روی تو بر شبم طلوع کند.
هوش مصنوعی: همهٔ شب بر در تو بیدار میمانم، به این امید که سحرگاه کارم سامان یابد و حاجتم برآورده شود.
هوش مصنوعی: مانند زلیخا جز به عشق تو دل نمیبندم، حتی اگر صد یوسف از چاه برای من بیرون آید.
هوش مصنوعی: چون غم تو در دلم جای گرفت، میترسم که جانم ناگهان از تن بیرون رود.
هوش مصنوعی: مانند آینه رویت را به هر کسی نشان مده، مبادا از دل من آه رشک و درد برخیزد.
هوش مصنوعی: اگر خواهانی چون سیف فرغانی نیکخواه و وفادار برایت پیدا شود، او را به جای سیف فرغانی بنشان؛ یعنی کسی چون او نخواهی یافت.
هوش مصنوعی: بر ملک وصال تو دل زدم و خود را به آن زدم، به این امید که از این کار، با ترک مال یا جاه، مقصودی حاصل شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به سالی کی چنین ماهی برآید؟
وگر آید، ز چه گاهی برآید
ز رخسارش ز حسن جعد مشکین
کجا از تیره شب ماهی برآید؟
اگر آیینه حسن است روشن
[...]
بسالی کی چنان ماهی برآید
و گر آید ز خرگاهی بر آید
چون رخسارش ز چین جعد شبگون
کجا از تیره شب ماهی بر آید
اگر آئینه چینست رویش
[...]
چو بیخود از دلی آهی برآید
درون تیرگی ماهی برآید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.