آنچه عشقت با دل ما میکند
موج در اطراف دریا میکند
آنچه دارم عشق تو از من ببرد
هرچه بیند ترک یغما میکند
نقطه خال عدس مقدار تو
چون عدس تولید سودا میکند
هر غمی کز عشقت آید در درون
جان به رغبت در دلش جا میکند
روح را فیض از لب جانبخش تست
زآن چو عیسی مرده احیا میکند
من غلامی تو میخواهم چنانک
بنده آزادی تمنا میکند
آن سر گیسوی همچون سلسله
عقل را زنجیر در پا میکند
من نبودم واله و شوریده لیک
عشق رویت این تقاضا میکند
نیست با عاشق جفا آیین دوست
با من درویش عمدا میکند
گرچه بر چون من گدایی در ببست
بر سگان کوی در وا میکند
در خرامیدن قد چون سرو او
کار صد دل زیر و بالا میکند
دل به خوبان دگر از شوق او
چون مگس آهنگ حلوا میکند
چون صدف از آب دریا سیر نیست
قطره میبیند دهن وامیکند
وصف رویش سیف فرغانی مدام
همچو مجنون وصف لیلا میکند
شد بهار و گل به باغ آورد رخت
بلبل شوریده غوغا میکند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از تأثیر ویرانگر و جانبخش عشق یار بر دل شاعر میگوید: عشق همهچیز او را به یغما برده، خال یار سودا آفریده و زلفش عقل را در بند کرده است. شاعر از جفای عمدی یار با خود گله دارد، چرا که در را بر او بسته و بر سگان کویش گشوده است، و با این همه بندگی او را مانند آزادی آرزو میکند. در پایان، خود را چون مجنونِ وصفکنندهٔ لیلی و بلبلِ شوریده در بهار مینماید.
هوش مصنوعی: عشق تو با دل ما همان کاری را میکند که موج با کرانههای دریا میکند؛ آن را پیوسته میکوبد و آشفته و زیر و رو میکند.
هوش مصنوعی: عشق تو هرچه داشتم از من گرفت، چون ترکِ غارتگری است که هرچه ببیند به یغما میبرد.
هوش مصنوعی: خال تو که به اندازهٔ دانهٔ عدسی است، مانند عدس سودا پدید میآورد. در طب قدیم عدس را مایهٔ افزایش سودا میدانستند؛ خال تو نیز عاشق را دچار سودای عشق و جنون میکند.
هوش مصنوعی: هر غمی که از عشق تو به درون آدمی راه یابد، جان با شوق و رغبت در دل برایش جا باز میکند.
هوش مصنوعی: روح از لب جانبخش تو بهره و فیض میگیرد؛ از همین روست که لب تو مانند عیسی مرده را زنده میکند.
هوش مصنوعی: من بندگی تو را همانگونه آرزو میکنم که بنده آرزوی آزادی دارد.
هوش مصنوعی: سر زلف تو که مانند زنجیر است، بر پای عقل زنجیر میزند و آن را گرفتار و از کار باز میدارد.
هوش مصنوعی: من پیشتر سرگشته و آشفته نبودم، ولی عشق روی تو چنین حالی را از من میخواهد.
هوش مصنوعی: رسم دوست جفا کردن با عاشقان نیست، اما با من درویش از روی عمد جفا میکند.
هوش مصنوعی: هرچند در را بر گدایی چون من بسته است، آن را به روی سگان کوی خود میگشاید.
هوش مصنوعی: قامت سروگونهٔ او هنگام خرامیدن، کار صدها دل را زیر و رو و آشفته میکند.
هوش مصنوعی: دل از شوق او، مانند مگسی که به سوی حلوا میرود، به زیبارویان دیگر هم رو میکند؛ گویی در آنان نشانی از او میجوید.
هوش مصنوعی: دلم مانند صدف است که از آب دریا سیر نمیشود و هر قطرهای ببیند دهان میگشاید؛ دل نیز از عشق سیری ندارد و هر بهرهای را طلب میکند.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی، یعنی خود شاعر، همواره روی او را وصف میکند، همانگونه که مجنون پیوسته از لیلی سخن میگفت.
هوش مصنوعی: بهار رسید و گل بار و بنهٔ خود را به باغ آورد، و بلبل شیدا از شوق غوغا به پا کرده است؛ شاعر نیز در برابر جمال یار چنین شوریده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جان وصال تو تقاضا میکند
کز جهانش بیتو سودا میکند
بالله ار در کافری باشد روا
آنچه هجران تو با ما میکند
در بهای بوسهای از من لبت
[...]
آنچه موی از جور با ما می کند
راست خواهی سخت رسوا می کند
چیست مقصودش که پیش از وقت خویش
از شب من صبح پیدا می کند
زرگر ایام در بازار عمر
[...]
عقل را زین کار سودا میکند
عشقبازی بین که با ما میکند
هست کُه کآوا مثنا میکند
هست کُه کآواز صدتا میکند
میل بین کآن سروبالا میکند
سرو بین کآهنگ صحرا میکند
میل از این خوشتر نداند کرد سرو
ناخوش آن میل است کز ما میکند
حاجت صحرا نبود آیینه هست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.