خرم آن جان که به رویت نگرانی دارد
وز هوای تو دلش گنج نهانی دارد
عشق با مرده نیامیزد و او زنده دلست
که تعلق به رخ خوب تو جانی دارد
عشق صورت نبود با تو مرا، چون مردان
صورت عشق من ای دوست معانی دارد
ابتدای ره عشق تو مرا فاتحهایست
کهاندرین دل اثر سبع مثانی دارد
جان مهجور ز شوق تو برون میننهد
از بدن پای ندانم چه گرانی دارد
زآتش عشق خبر میدهد و سوز درون
آب شعرم که به سوی تو روانی دارد
عشق را گفتم کای رهبر عشاق بدوست
آنکه من طالب اویم چه نشانی دارد
گفت در عالم فردیت خود او احدیست
که به خوبی نتوان گفت که ثانی دارد
سیف فرغانی اگر با تو نشیند یک دم
پادشاهیست که ملک دو جهانی دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانهای عرفانی است. شاعر زندهدلی را در دلبستگی به روی معشوق میداند و عشق خود را عشقی معنوی و فراتر از ظاهر معرفی میکند. در ادامه، در گفتوگویی با «عشق» نشانی معشوق را میپرسد و پاسخ میشنود که او یکتاست و همتایی ندارد. در پایان، یک دم همنشینی با او را برابر با پادشاهی هر دو جهان میشمارد.
هوش مصنوعی: خوشا جانی که چشمانتظار دیدن روی تو است و از عشق تو در دلش گنجی پنهان دارد.
هوش مصنوعی: عشق با دلِ مرده درنمیآمیزد. کسی که به روی زیبای تو دل بسته، زندهدل است و جانی حقیقی دارد.
هوش مصنوعی: عشق من به تو عشقی ظاهری و صورتپرستانه نیست. مانند مردانِ راه حق، عشق من در ظاهر صورت دارد اما در باطن پر از معناست.
هوش مصنوعی: آغاز راه عشق تو برای من مانند سورهٔ فاتحه است که در دلم اثرِ «سبع مثانی» (هفت آیهٔ فاتحه) را دارد. یعنی عشق تو آغازی مقدس و پربرکت است.
هوش مصنوعی: جانِ دورافتاده از تو با همهٔ شوقش به تو از تن بیرون نمیرود. نمیدانم پایش چه سنگینیای دارد که نمیتواند از قفس تن بگذرد و به تو برسد.
هوش مصنوعی: شعرِ روان من که مانند آبی به سوی تو جاری است، از آتش عشق و سوز درونم خبر میدهد.
هوش مصنوعی: از عشق پرسیدم: ای راهنمای عاشقان به سوی دوست، کسی که من در طلب اویم چه نشانی دارد؟
هوش مصنوعی: عشق پاسخ داد که او در عالم یگانگی خود یکتاست. در زیبایی نمیتوان گفت که همتا و دومی دارد.
هوش مصنوعی: اگر سیف فرغانی یک لحظه همنشین تو شود، پادشاهی است که فرمانروایی هر دو جهان را در اختیار دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن شکرخنده که پُر نوش دهانی دارد
نه دل من که دل خلقِ جهانی دارد
به تماشای درخت چمنش حاجت نیست
هر که در خانه چُنو سرو روانی دارد
کافران از بت بیجان چه تمتع دارند؟
[...]
اندرین شهر دلم سرو روانی دارد
که ز شکر سخن از پسته دهانی دارد
چون خرامد نکند هیچ نظر از چپ و راست
نیست آگه که بهر سو نگرانی دارد
گر بشب خواب کند زنده نباشد آن کس
[...]
گرچه سرو چمن از آب روانی دارد
نتوان پیش قدت گفت که جانی دارد
به لب تشنه نشان می دهد از آب حیات
خاک راهی که ز پای تو نشانی دارد
عاشق ار قد نو خوانده به گمان سرو بهشت
[...]
شاهد آن نیست که موییّ و میانی دارد
بندهٔ طلعتِ آن باش که آنی دارد
شیوهٔ حور و پری گرچه لطیف است ولی
خوبی آن است و لطافت که فُلانی دارد
چشمهٔ چشمِ مرا ای گلِ خندان دریاب
[...]
دل به رویت هوس صحبت جانی دارد
جان به فکر دهنت عیش نهانی دارد
دیده چون اشک اگر در طلبت بشتابد
بگذارش که به رویت نگرانی دارد
تا دلم مذهب خوبان سبک روح گرفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.