ای صدر اجل قوام دولت
در صدر به جز تو کس نیاید
گیتی چو تو پر هنر نبیند
گردون چو تو نامور نزاید
حاشا که زیان مال هرگز
اندر دلت اندهی فزاید
باید که فروخته بود شمع
پروانه ز شمع کم نیاید
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای صدر اجل قوام دولت
در صدر به جز تو کس نیاید
گیتی چو تو پر هنر نبیند
گردون چو تو نامور نزاید
حاشا که زیان مال هرگز
اندر دلت اندهی فزاید
باید که فروخته بود شمع
پروانه ز شمع کم نیاید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش و تمجید از یک شخصیت برجسته می‌پردازد که به عنوان اصل و قوام دولت شناخته می‌شود. او بر اهمیت و جایگاه ویژه این فرد تأکید می‌کند و معتقد است که جز او کسی در این مقام نمی‌تواند قرار گیرد. شاعر همچنین به زیبایی‌ها و هنرهای موجود در جهان اشاره می‌کند و باور دارد که هیچ چیز به اندازه‌ی این شخصیت ارزشمند نیست. در نهایت، از تداوم عشق و ارادت به این فرد سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که عشق او هیچگاه نقصان نمی‌پذیرد.
هوش مصنوعی: ای بهترین و برجسته‌ترین موجود در دنیا، هیچ کس غیر از تو قابلیت و صلاحیت برقراری و حفظ حکومت را ندارد.
هوش مصنوعی: دنیا هیچگاه به توانمندی و هنر تو نمی‌رسد و آسمان هیچ کس به شهرت و نام تو نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: هرگز نباید فکر کنی که از دست دادن مال و ثروت، در دلت اندوهی به وجود می‌آورد.
هوش مصنوعی: شمع پروانه، یعنی عشق، باید مثل شمعی باشد که خود را برای دیگران می‌سوزاند و از این کار کاسته نمی‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جاییست نشسته چاکر تو
جایی که درو طرب افزاید
با مطربه‌ای چو ماه تابان
چنگی تر و خوش همی سراید
اسباب نشاط جمله داریم
[...]
باد سحری طرب فزاید
غم از دل غمکشان زداید
بادی که به صبحدم برآید
بی باده مرا طرب فزاید
دل در بر من بدو شتابد
[...]
توفیق تو گر نه ره نماید
این عقده به عقل کی گشاید
آن کس که به بندگیت آید
با او تو چنین کنی نشاید
ای روی تو خوب و خوی تو خوش
چون تو گهری فلک نزاید
روی تو و خوی تو لطیفست
[...]
خواهی قلمت به حرف ساید
بی دود و چراغ راست ناید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.