|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زان می که باغ را رخ او در پیاله ریخت
چون گرد سرمه، داغ ز دامان لاله ریخت
پیچیده است بس که ازان زلف تابدار
بر خاک مشک سوده ز ناف غزاله ریخت
در محفلی که بود درو ساقی آفتاب
درد شراب حسن تو در جام هاله ریخت
خوبان شهید او شده اند، این شراب نیست
ساقی ز شیشه خون پری در پیاله ریخت
فریاد خود ز دست خموشی کجا بریم؟
تا کی درون سینه توان خون ناله ریخت؟
دندان نماند در دهن از جنبش لبم
دامان خویش ابر برافشاند و ژاله ریخت
هفتاد ساله آب رخ خویش را سلیم
بر خاک از برای شراب دوساله ریخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های عشق و معشوق می‌پردازد و تشبیهاتی زیبا از شراب و می به کار می‌برد. او می‌گوید که از می، جلوهٔ زیبا و دلربای معشوق در پیاله ریخته شده و زلف تابدارش همچون گرد سرمه، پیرامون می‌چرخد. در محفلی که ساقی، آفتاب است، درد عشق و زیبایی در جام ریخته می‌شود و عشق را با شراب مقایسه می‌کند. شاعر همچنین ابراز می‌کند که این شراب، قربانیان زیبایی را به یاد می‌آورد و درد سکوت خود را در سینه‌اش احساس می‌کند. او به یاد سال‌ها و آه‌هایی که از دل برمی‌خیزد و معشوق را با عواطفی عمیق تجسم می‌کند، اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: از می‌ای که چهره‌ی او به باغ جلوه‌گری می‌کند، مانند گرد سرمه در پیاله ریخته شده است، حسرت و داغی از دامان گل لاله سرازیر شده است.
هوش مصنوعی: به خاطر پیچیدگی و زیبایی زلف‌های تابدارش، بوی خوشی که از خاک مشک‌زده به همراه دانه‌های غزال به زمین ریخته می‌شود.
هوش مصنوعی: در جلسه‌ای که در آن ساقی، نور آفتاب را به نمایش گذاشته است، درد و غم شراب زیبایی تو در جامی پاشیده شده است.
هوش مصنوعی: این بند به تصویر کشیدن حال و هوای عاشقانه و روحانی است. در آن به زیبایی‌هایی اشاره می‌شود که به نوعی به شهادت و فداکاری مرتبط هستند. همچنین، به جای شراب معمولی، از شیشه‌ای که حاوی خون است صحبت می‌شود، که نشان‌دهنده عمق احساسات و واقعی بودن آنچه در پیاله ریخته شده است می‌باشد. این تصویرها نمادی از عشق و تهور در دنیای عرفانی و عاشقانه است.
هوش مصنوعی: فریاد ما از کجا می‌تواند به گوش کسی برسد وقتی که در سکوت محبوس هستیم؟ تا کی می‌توانیم در دل خود اندوه و ناله‌ای را حفظ کنیم؟
هوش مصنوعی: از حرکت لبانم، دیگر دندان‌هایم باقی نمانده و دامان خود را مانند ابر بر افراشته و قطرات باران مثل ژاله بر زمین ریخته‌ام.
هوش مصنوعی: شخصی به مدت هفتاد سال آب صورت خود را بر زمین می‌ریزد تا برای شراب دو ساله‌ای بدست آورد. این نشان می‌دهد که او در این مدت طولانی برای دریافت چیزی باارزش و دلخواه تلاش کرده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خونابۀ غم از جگر اندر پیاله ریخت
یا غنچۀ گل از دهن شاخ لاله ریخت
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.