|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربهای معنوی صحبت میکند که به او الهام شده است. او به تولدی اشاره میکند که نیمی از آن درخوشی و نیمی دیگر در تأسف است. شاعر با مشاهدهی صفا و آرامش در درون خود، اطمینان و امید را حس میکند، اما همزمان با آن، احساس نگرانی و حرمان نیز همراهش است. در نهایت، شاعر نام "میرزا عبدالکریمی" را به عنوان انسانی که در دل او جایگاه special دارد، بر روی لوح خاطر خود ثبت میکند.
هوش مصنوعی: من از بزرگواری پروردگار بخشندهای بهرهمند شدم. وقتی که نیمهای از ماه در کنار مولود خود قرار گرفت، نیمه دیگر آن باقی ماند.
هوش مصنوعی: از طریق شناخت درونی و بصیرت، صفایی را میبینم که نشانهای از اطمینان و امید است، اما در عین حال نشانههایی از ناامیدی و ترس نیز وجود دارد.
هوش مصنوعی: بنابراین، در دل و جانم نام و یاد فرزند او، یعنی صفائی میرزا عبدالکریمی، حک شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر به من می آورد باد از عرق چینش نسیمی
نیم جانی دارم ایثارش کنم زان هم به نیمی
نیمه دیگه نگهدارم که باز آید نگارم
لایقِ جانان نیازِ جان بود نه زر و سیمی
چون ندارم محرمِ رازِ نهانی با که گویم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.