|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره زاهدی است که از نوشیدن باده پرهیز میکند تا بدنام نشود. او از ارتباط با کسانی که مینوشند دوری میکند تا نام نیکش حفظ شود. اما به نظر میرسد که این رفتار ناشی از نادانی اوست، زیرا او با جامعه درگیر میشود و در واقع درونش پر از شور و آشفتگی است که نشاندهنده خامی اوست.
هوش مصنوعی: زاهد از نوشیدن شراب پرهیز میکند چون نگران شهرت و نام نیک خود است و میداند که این کار به او آسیب میزند. او از رفت و آمد با مردم اهل شراب دوری میکند تا از بدنامی بپرهیزد و حفظ اعتبار کند.
هوش مصنوعی: اگر کسی با دیگران رفتار ناپسند و خشمگین داشته باشد، نشاندهنده نادانی و بیخردی اوست. مانند اینکه جوش و غلیان یک دیگ به خود محتوای ناپخته آن برمیگردد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.