نفع، آن است که من نافع خود می بینم
صنعت آن است که من صانع خود می بینم
زلف یا بخت سیه یا مه تابان یا مهر
هر چه رو می دهد از طالع خود می بینم
چون توانم که دگر پیشرو کس باشم
من که خود را تبع تابع خود می بینم
کشت این هستی موهومه که از دیدن باز
خویش را در همه جا مانع خود می بینم
با وجودی که پریشان نظرم می گویند
چون سعیدا همه جا جامع خود می بینم


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تأمل در وجود و هویت خویش میپردازد و نفع و صنعت را در خود مییابد. او هرچه در زندگیاش پیش میآید، از سرنوشت خود میداند و بر این باور است که نمیتواند پیشرو کسی دیگر باشد، زیرا خود را تابع خویش میبیند. همچنین، در مقابل وجود موهومی که بر او سایه افکنده است، خود را مانع خویش میشناسد و با اینکه دیگران او را پراکنده و پریشان میبینند، احساس میکند در هر جا جامع و کامل است.
هوش مصنوعی: سود واقعی زمانی است که من خودم را در نقش فرد مفید ببینم و هنر یا مهارت، زمانی ارزشمند است که من خودم را در جایگاه خالق آن بشناسم.
هوش مصنوعی: هرچه زیبایی یا خوش شانسی که در این دنیا میبینم، به خاطر سرنوشتم است.
هوش مصنوعی: من چگونه میتوانم پیشوای کسی باشم، در حالی که خود را تحت پیروی خودم میبینم؟
هوش مصنوعی: در این دنیا که حقیقت در آن نامشخص و غیرواقعی است، من در تمامی جاها مانع خود را در بازتاب وجودم میبینم.
هوش مصنوعی: با اینکه ذهنم در هم ریخته است، اما میگویند که مثل یک انسان خوشبخت، در همه جا خودم را میبینم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.