[تیر] ماهت فصل نوروزی کند
بوریاباف تو زردوزی کند
روز مهرت عالم آرا می شود
شب نجومت مشعل افروزی کند
گر بگیری دست هر گم گشته ای
گمرهان را او قلاوزی کند
گر سگی را بر در خود ره دهی
او ز یمن همتت یوزی کند
عشق را با عقل در یک دل مکن
شیر را روبه بدآموزی کند
درد می خواهد که پرسد خاطرم
داغ می خواهد که دلسوزی کند
ای سعیدا هر چه می خواهی از او
او ز خوان همتش روزی کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف قدرت و زیبایی فصل تابستان پرداخته و از عشق و عقل صحبت میکند. او به اهمیت محبت و همت اشاره کرده و بیان میکند که باید در دل عشق و عقل را جدا کنیم، زیرا عشق به تنهایی میتواند خطرآفرین باشد. شاعر همچنین بر این نکته تأکید دارد که محبت و شکیبایی در مواجهه با مشکلات ضروری است و در نهایت، به سعیدا میگوید که هر چه میخواهد از این منبع محبت و همت بگیرد.
هوش مصنوعی: گفتن این که تیر زیبا و روشناییهای ماه تو را به یاد بهار میاندازد و کسی که با دقت و مهارت کار میکند، میتواند از آن زیبا بافی کند.
هوش مصنوعی: وقتی روز تو فرا میرسد، دنیا زیبایی و رنگارنگی پیدا میکند و شب با ستارههایش نور و روشنی میبخشد.
هوش مصنوعی: اگر دست هر گمشدهای را بگیری، او نیز به اشتباه در مسیر خود ادامه میدهد.
هوش مصنوعی: اگر به یک سگ اجازه دهی که به درون خانهات بیاید، او از حسن نیت تو استفاده میکند و رفتارهای بدی از خود نشان میدهد.
هوش مصنوعی: عشق و عقل را در دل خود با هم ترکیب نکن، زیرا شاید عشق باعث شود که عقل به بد آموزی و اشتباه دچار شود.
هوش مصنوعی: کسی باید به من توجه کند و از حال من بپرسد که دلم سوخته است و به همدردی نیاز دارم.
هوش مصنوعی: ای سعید، هر چه بخواهی از او، او در روز نیازمندیات از سفرهی بخشش خود به تو خواهد داد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ره نمیداند قلاووزی کند
جان زشت او جهانسوزی کند
خواست تا حق رحمت اندوزی کند
مجرمان را عذرآموزی کند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.