|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به موضوع خواب و بیداری اشاره دارد. او از دربان میخواهد تا خبر را به او برساند و از خواب عمیق کسانی که در حالت غفلت به سر میبرند، به تردید میافتد. او میپرسد اگر کسی بیدار است، چرا خوابیدن را بهانه میکند و به خواب اصحاب کهف اشاره میکند که نشانهای از غفلت و نادانی است. به طور کلی، ابیات به بررسی تفاوت بین خواب و بیداری و پیامدهای آن میپردازند.
هوش مصنوعی: اگر دربان خوابش برده باشد، تو را خبر میدهد. اگر تو خواب نباشی، چرا خلاف آنچه میگوید بگویی؟
هوش مصنوعی: اگر در مورد کارهایی که دوستان فیلی انجام میدهند با هم صحبت کنیم، این شبیه به گفتوگو درباره خواب اصحاب کهف است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.