|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به حالتی اشاره دارد که فردی در خوشحالی و سرزندگی نمیتواند به دیگران که در ناامیدی و خستگی هستند، کمک کند. به بیان دیگر، اگر فردی خود را در وضعیتی خوشایند ببیند، ممکن است نتواند به دیگران که در مشکلات به سر میبرند، یاری رساند. این بیت نمادی از خودخواهی یا ناتوانی در همدردی با دیگران است.
هوش مصنوعی: هیچ انسانی وجود ندارد که در شادی و خوشی خود بخواهد به خستگان و ناامیدان دلگرمی بدهد و آنها را به هم نزدیک کند.
هوش مصنوعی: اگر انسان به فکر خود باشد و تلاش کند، میتواند از مشکلات جان سالم به در ببرد، در حالی که دیگران ممکن است با مشکلاتی مواجه شوند. به عبارت دیگر، مراقبت از خود و کوشش فردی میتواند به نجات و موفقیت منجر شود، حتی اگر دیگران در وضعیتی سخت قرار بگیرند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.