بخش ۸۳ - شرف مُنیَری قُدِّسَ سِرُّه
وهُوَ شیخ شرف الدین احمد بن شیخ بلخی منیری. مُنیر به ضم میم به نون زده و فتح یا و را، قصبهایست از مضافات بِنگاله، غرض، شیخ از معارف اهل کمال و از اعاظم عرفای با افضال بوده. مکاتیبش که به مخلصان خود نوشته معروف و مشهور است و فقیر تمام آن را دیده و بعد از مکاتیب شیخ احمد سرهندی ملقب به مجدد الف ثانی، که ازمعارف مشایخ نقشبندیه است بر سایر مکاتیب برگزیده. مطالب خوب و حقایق مرغوب در آنها مندرج است. کتابی نیز به نظر رسید شرفنامه نام در بیان لغات همانا از آن جناب است. یا مریدی به نام او نوشته است و نام آن در این مصرع موزون است: شرفنامهٔ احمد منیری.
این بیت و رباعی از اوست:
گر سلسلهٔ زلفت در دور چنان پیچد
در پیچِ نماز خود دوزخ به دعا خواهم
رباعی
روی سیه و موی سفید آوردم
چشمی گریان، قدی چو بید آوردم
چون خود گفتی که ناامیدی کفر است
فرمان تو بردم و امید آوردم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شیخ شرف الدین احمد بن شیخ بلخی منیری، یکی از عرفا و محدثان بزرگ است که در منطقه بنگاله زندگی میکرده است. او به خاطر کتابها و مکاتیبش که برای مخلصان خود نوشته، مشهور است و آثارش شامل معارف عمیق عرفانی است. مکاتیب او پس از مکاتیب شیخ احمد سرهندی (مجدد الف ثانی) از نظر محتوای معنوی و حقایق مورد توجه قرار گرفتهاند و همچنین کتابی به نام "شرفنامه" به او نسبت داده شده است.
از او اشعار و رباعیهایی نیز باقیمانده است. به عنوان مثال، یک بیت و یک رباعی زیبا از او نقل شده است که بیانگر روح معنوی و امیدواری اوست:
"گر سلسله زلفت در دور چنان پیچد
در پیچ نماز خود دوزخ به دعا خواهم"
و در رباعی دیگری اظهار میدارد که در اوج ناامیدی، به فرمان محبوبش امید را میجوید.
هوش مصنوعی: شیخ شرف الدین احمد بن شیخ بلخی منیری، حاکی از گوهرهای است که به فرهنگ و عرفان توجه زیادی داشته و از بزرگان عارفان به شمار میرود. او در یک منطقه به نام منیر در بنگاله زندگی میکرده و مکاتبی که به پیروانش نوشته، شهرت خاصی دارد. این نامهها پس از مکاتب شیخ احمد سرهندی، که معروف به مجدد الف ثانی است، از دیگر مکاتبی که در عرفان نقشبندیه وجود دارد، انتخاب شده و در آنها حقایق عمیق و ارزشمندی گنجانده شده است. همچنین، کتابی به نام "شرفنامه" در ارتباط با لغات نیز به او نسبت داده میشود که احتمالاً نوشته یکی از مریدانش است و در شعر به آن اشاره شده است.
هوش مصنوعی: اگر زلفهای تو به اندازهای در دور بپیچد که شبیه پیچ و تابهای نماز شود، من در دعا کردن از خداوند میخواهم که مرا به جهنم ببرد.
هوش مصنوعی: چهرهای تیره و موی سفیدی دارم، چشمی پر از اشک دارم و قدی بلند مثل بید.
هوش مصنوعی: تو خود گفتی که ناامیدی گناه است، پس از دستورت پیروی کردم و امید را در دل خود زنده کردم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.