|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
اهل وطن بهم همه یارند و من غریب
هرگز کسی ندیده کسی در وطن غریب
جز من به کوی او که غریبم ز بی کسی
بلبل ندیده کس به حریم چمن غریب
یوسف صفت ز شهر سفر کرده یار و من
یعقوب وار مانده به بیت الحزن غریب
شیرین به آشنائی خسرو نهاده دل
جان می کند به کوه بلا کوه کن غریب
بیگانه ای ز من همه جا ورنه بابسی
در خلوت آشنایی و در انجمن غریب
تیرت گذشت اگر ز دل من غریب نیست
باشد مدام ماندن جان در بدن غریب
از معنی غریب نو آئین رفیق هست
در گوش‌ها چو حرف وفا شعر من غریب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل احساس孤独 و غربت را در میان آشنایان و هموطنانش بیان می‌کند. او خود را در وادی تنهایی می‌بیند و در مقابل یاران و آشنایان حس غریبی دارد. به رغم اینکه در اطرافش افراد زیادی هستند، اما ارتباط و نزدیکی واقعی را احساس نمی‌کند. او خود را همچون یعقوبی غمگین می‌داند که به دنبال یوسفش است و به بیان دیگر، در جستجوی محبت و وفا در دنیایی بی‌رحم و بی‌تفاوت به سر می‌برد. در پایان، شاعر اعتراف می‌کند که شعرش نیز از همین حس غربت و بیگانگی سرچشمه می‌گیرد.
هوش مصنوعی: در سرزمین خود، همه افراد با یکدیگر دوست و همراه هستند، اما من که غریب هستم، هیچ‌کس را ندیده‌ام که در وطنش احساس تنهایی کند.
هوش مصنوعی: در کوی محبوب، تنها من هستم که به خاطر احساس تنهایی‌ام غریب به نظر می‌رسم؛ حتی بلبل هم در باغ به سراغ کسی نرفته است و او هم غریب است.
هوش مصنوعی: یارم که مانند یوسف زیبا و دلنشین است از دیاری دور سفر کرده، و من مانند یعقوب، غمگین و تنها در خانه‌ام مانده‌ام.
هوش مصنوعی: شیرین با آشنایی خسرو، دلش را در خطر قرار داده و جانش را به دردسر می‌اندازد، مانند کوهی از بلا که بر دوش غریبه‌ای سنگینی می‌کند.
هوش مصنوعی: من در هر جا غریب و بیگانه‌ام، اما در خلوت خودم، با نزدیکان و آشنایانم آشنا هستم و در جمع هم، مانند یک غریبه به نظر می‌رسم.
هوش مصنوعی: اگر تیر تو از دل من بگذرد، غریب نیست، چرا که همیشه آزار روح در این بدن غریب باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: رفیق من، در گوش‌ها به گونه‌ای صحبت می‌کند که گویی به مفهوم تازه و ناآشنا اشاره دارد؛ مثل آنکه سخن از وفا باشد، اما شعر من به نوعی بیگانه و دور از فهم است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.