ز ما ترک سهیقدان رعنا برنمیآید
اگر از غیر برمیآید از ما برنمیآید
تنم شد خاک و در دل خارخار گلرخان باقی
گلم از گل برآمد خارم از پا برنمیآید
به ناکامی نمودم عمر صرف وی ندانستم
که برمیآید از وی کام من یا برنمیآید
مکن چندین تمنای محل وصل او ای دل
که این گوهر ز کان وین در ز دریا برنمیآید
رفیق از جسم برمیآیدم این جان غمپیشه
خلاصم میکند زین غصه اما برنمیآید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهی عشق و ناکامی در رسیدن به معشوق است. شاعر احساس میکند که عشق و زیبایی محبوبش، همچون گوهری کمیاب، از دسترس او خارج است و تلاشهایش در دستیابی به این عشق بینتیجه مانده است. او از وضعیت خود رنج میبرد و پیبرده که عمرش را بیهوده صرف آرزوهای غیرممکن کرده است. در نهایت، شاعر به ناتوانی خود در رهایی از غصههایی که عشق بر دوشش گذاشته، اشاره میکند و بر این نکته تأکید دارد که هیچچیز از او برنمیآید.
هوش مصنوعی: اتفاقات و زیباییها از ما برنمیآید؛ اگر این ویژگیها از دیگران بروز میکند، در واقع به خاطر تفاوتهایی است که وجود دارد و ما نتوانستهایم همانند آنها باشیم.
هوش مصنوعی: تنم تبدیل به خاک شده و در دل من همچنان یاد و خاطره زیباییها وجود دارد. گرچه از خاک برخاستهام و به گل تبدیل شدهام، اما خاری در پا دارم که هیچگاه از آن جدا نمیشوم.
هوش مصنوعی: من عمرم را به بیهوده صرف او کردم و نمیدانستم که آیا از او چیزی به دست میآید یا نه.
هوش مصنوعی: ای دل، درخواستهای زیاد برای رسیدن به وصال او نکن، زیرا این الماس از معدن وین و دریا به دست نخواهد آمد.
هوش مصنوعی: دوست از بدن جدا میشود، اما این روح آکنده از غم، مرا از این ناراحتی رهایی نمیبخشد، ولی در نهایت نمیتواند این کار را انجام دهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید
که بی آهن شرار از سنگ خارا برنمی آید
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.