|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
باز بر سر بخت خویش روی انداز دیبا افشانده است / اما پیکرم مرا میآزارد و فریادم به آسمان (بالا) میرسد
برگ گل را بر پیکر تو جای میدهم / آنگاه که برهنه باشی،ای خورشید و ماه والای من
تو در بستر (یا نازبالش) خود به ناز و خوشی میخوابی / ولی مرا براای دوری تو خواب و آرام نیست،ای خورشیدروی من!
من هر روزه نام تو را سی جا (سی بار) یاد میکنم / آیا تو سنگدل نام مرا به زبان میآوری؟ نه!
هوش مصنوعی: ای فرمانروای بخت و خوشی، به تنم آسیب نرسان و اجازه بده که بیشتر بروم و بالا بروم.
هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن حالتی از شادی و آرامش در زندگی میپردازد. به نوعی اشاره میکند که در دنیای پر تلاطم، فردی است که تنش را در آرامش قرار داده و به زندگی مثبت و روشن میاندیشد. همچنین به اهمیت برقراری ارتباط خوب با دیگران و دعوت به شادی میپردازد.
هوش مصنوعی: تو با ناز و زیبایی خاص خود، دل میربایی. هیچکس نمیتواند در برابر جاذبهات مقاومت کند.
هوش مصنوعی: من هر روز در دل خود میگویم که چرا تو سختدل هستی و به من بیاعتنا میمانی؟ چرا به احساسات من توجه نمیکنی؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.