گنجور

 
امیر پازواری

ای شه بخت سرهشندییه دیبا را

تن مرْ آزارنه، (مه) ویله بوره تا بالا

گِلِ وَلگ ره (به) تنه تن هادِئِمْ جا

بسرهنه تن‌ره، مه خور و مونگ والا

ته خش خسنی ناز و سرینِ شه‌لا

خو، نییه مره‌ای خورِه چیره، ته وا

منْ تنه نوم ره ورمه هر روزه سی جا

تو سنگه دلْ مه نوم ره زبون گنی؟ نا

 
 
 
گنجور برای ایرانیان داخل کشور