ثوابست پرسیدن خستهای
که دور افتد از وصل پیوستهای
سواران چابک سرد، گردمی
بسازند با پای آهستهای
نمیدانم از زورمندان درست
جلادت نمودن بر اشکستهای
به پایش فرو رفته خار جفا
ز دستش درافتاده گل دستهای
چه داند که بر من چها میرود؟
ز دام محبت برون جستهای
کجا غصهٔ دل تواند نهفت؟
چو من رخ به خون جگر شستهای
بگو، ای صبا، قصهٔ اوحدی
چو پرسندت از حال پابستهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از خستگی و دوری از معشوق میگوید و بر دردهای ناشی از این جدایی تأکید میکند. او به زیبایی سوارانی چابک را تصویر میکند که با پای آهسته به چالش میپردازند. احساس ناامیدی و رنج او در برابر نادانی دیگران از حال او و غمهای دلش نمایان است. شاعر با ابراز درد و بندگی به محبت، به تمنا از صبا میرسد تا قصهاش را بازگو کند و حالش را بیان کند.
هوش مصنوعی: پرسش از کسی که خسته و دور افتاده است، به راستی ارزش و ثواب دارد، زیرا او به امید وصل و پیوستگی باقی مانده است.
هوش مصنوعی: سواران چابک و چابکسواران، بسیاری از مشکلات و چالشها را با سرعت و قدرت خود حل میکنند، اما انسانهای آرام و باصبر، به گونهای دیگر با مسایل رو به رو میشوند.
هوش مصنوعی: من نمیدانم که چگونه میتوان از قدرتمندان با شجاعت بر کسی که ضعیف و شکسته است، حمله کرد.
هوش مصنوعی: خار جفا که نشاندهندهٔ آزردگی و بیرحمی است به پای آن معشوق فرو رفته و گل دستهای که نماد زیبایی و لطافت است از دستان او افتاده است. این تصویر به شکنندگی و آسیبپذیری عشق اشاره دارد.
هوش مصنوعی: هیچکس از حال من و اندوهی که دچارش هستم، خبر ندارد. تو که از دام عشق آزاد شدهای، نمیدانی در دل من چه میگذرد.
هوش مصنوعی: دل من کجا میتواند غمهایش را پنهان کند، در حالی که من با چهرهای غرق در درد و رنج نشستهام؟
هوش مصنوعی: ای نسیم صبح، وقتی که از تو بخواهند که حال اوحدی را برایشان بگویی، چه داستانی را نقل کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو از لشکر سیستان خستهای
دل خویش در جنگشان بستهای
سراسیمه رایی و دل خسته ای
مگر با غم عشق پیوسته ای؟
جهانا چه در خورد و بایستهای!
وگر چند با کس نپایستهای
به ظاهر چو در دیده خس ناخوشی
به باطن چو دو دیده بایستهای
اگر بستهای را گهی بشکنی
[...]
که یک دم به آرام ننشسته ای
همه ساله پرخاش و کین جسته ای
وگر بر پرستش میان بستهای
چنان دان که از تیغ من رستهای
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.