اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۲۰۲
ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل
شادم به تو چون مردم فرزانه به عقل
هر لحظه به دیدار تو محتاج ترم
چون مرده به زندگی و دیوانه به عقل
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که عشق، عقل او را به خواب مستانه فرو برده و او را شادابتر از افراد عاقل کرده است. او هر لحظه بیشتر به دیدار معشوق نیازمند است، مانند مردهای که به زندگی و دیوانهای که به عقل محتاج است.
هوش مصنوعی: عشق تو سبب شده تا عقل من در حالتی شاداب و مست به سر ببرد، همانطور که مردان خردمند به تو توجه میکنند.
هوش مصنوعی: هر لحظه بیشتر به دیدار تو نیاز دارم، مانند مردهای که به زندگی و دیوانهای که به عقل نیاز دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با دل گفتم هزار افسانه به عقل
تا بوک نگاه دارد او خانه به عقل
شد خانهٔ نام و ننگ ویران و هنوز
می ننشیند این دل دیوانه به عقل
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.