اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
»
شمارهٔ ۹۲
انصاف زاختلاف ایّام فرق
پیدا کردی به گفت حق را الحق
آنجا که کمال کبریای قدم است
توحید من و کفر تو باشد مطلق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به بررسی مفهوم انصاف و اختلاف ایام میپردازد و به حقایق و واقعیتهایی اشاره میکند که در زمانهای مختلف نمایان میشود. او میگوید که در جایی که عظمت و کمال الهی وجود دارد، امکان دارد که توحید او با کفر دیگران به صورت مطلق تداخل کند. در اینجا، تأکید بر تفکیک حق از باطل و حقیقت وجود دارد.
هوش مصنوعی: به دلیل تفاوتهای روزگار، انصاف را باید در گفتار راستین شناخت.
هوش مصنوعی: در جایی که عظمت و شکوه بیکران وجود دارد، تنها حالت من، یعنی توحید، بر روی کفر مطلق تو قرار میگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کی باشد و کی لباس هستی شده شق
تابان گشته جمال وجه مطلق
دل در سطوات نور او مستهلک
جان در غلبات شوق او مستغرق
انصاف ز اختلافِ ایامِ فرق
پیدا کردی به گفتِ حق را الحق
آنجا که کمالِ کبریای قدم است
توحیدِ من و تو کفر باشد مطلق
شب تیره و صبح گشته روشن زافق
چون عارض دلدار ز پیروزه تتق
دریاب صبوح را و نومید مباش
کافزون ز شمارست بدادار طرق
ای لعل لبت برده ز یاقوت سبق
ریحان ز حیا پیش خطت شسته ورق
گر سرو زند لاف که چون قد توام
مشنو سخنش که الطویل الاحمق
کی باشد کی لباس هستی شده شق
تابان گشته جمال وجه منطق
دل در سطوات نور او مستهلک
جان در غلبات شوق او مستغرق
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.