اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۶۲ - الرّضا و التّسلیم
در دیدن روی یار اگر چشم شوی
باید که زپای تا به سر چشم شوی
با کشتن و سوختن همی ساز چو شمع
تا چشمهٔ نور و نور هر چشم شوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره میکند که برای دیدن محبوب و زیبایی او، باید تمام وجود خود را وقف کرد و به نوعی در این راه فدا شد. مانند شمع که برای روشنایی سوخته میشود، انسان هم باید با دل و جان آماده sacrifices شود تا به نور محبوب دست یابد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی معشوق خود را ببینی، باید همه وجودت را در این نگاه غرق کنی و از پا تا سر به عشق او توجه کنی.
هوش مصنوعی: برای اینکه مانند شمع باشی و نور و روشنی را برای دیگران فراهم کنی، باید خودت را قربانی کنی و مشکلات را تحمل کنی. با این کار، میتوانی منبع نور و امیدی برای دیگران باشی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.