اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
»
شمارهٔ ۱۳۴ - امیرالمؤمنین حسن علیه صلوات الله
ای گوهر فضل و علم و دریای علوم
از رای تو شد دُرج دو گوهر منظوم
در هفت فلک ندید و در هشت بهشت
نُه چرخ چو تو پیشرو ده معصوم


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش امیرالمؤمنین حسن (ع) میپردازد و او را به عنوان گوهری از دانش و فضیلت معرفی میکند. او تأکید میکند که دانایی و فضیلت حسن به قدری بالا است که در همه جوانب آسمان و در بهشت همتا ندارد. شاعر به معصومیت و مقام والای او در بین دیگر اهل بیت اشاره میکند و او را همواره پیشرو و الگو میداند. این ستایش،凸عمیق به مقام و جایگاه ویژه امیرالمؤمنین حسن در تاریخ و اعتقادات اسلامی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای گوهری از فضیلت و دانش و دریای فراوان علوم، به خاطر اندیشهات دو جواهر گرانبها به صورت منظوم و منظم درآمده است.
هوش مصنوعی: در تمامی آسمانها و بهشتهای بالاتر، هیچ کس به اندازه تو با فضیلت و پیشرو وجود ندارد. تو از همه برتر و نیکوتر هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا بردی ازین دیار تشریف قدوم
بر دل رقم شوق تو دارم مرقوم
این قصه مرا کشت که هنگام وداع
از دولت دیدار تو گشتم محروم
ای گوهر کانِ فضل و دریای علوم
وز رای تو دُرِّ دُرجِ گردون منظوم
بر هفت فلک ندید و در هشت بهشت
نُه چرخ، چو تو، پیشروِ ده معصوم
ایمن مشو ای حکم تو از حکم سدوم
از تیر سحرگاه و دعای مظلوم
ای نه فلک از کلک تو در تحت رقوم
وی یافته از تو رونق احکام نجوم
نی نی غلطم، غلط که جز خط تو نیست
امروز محیط مرکز علم علوم
بر شاه حبش زنیم و بر قیصر روم
پیشانی شیر برنویسیم رقوم
ما آهن لشکر سلیمان خودیم
جز در کف داود نگردیم چو موم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.