و از ایشان بود ابوبکر احمدبن نصر الزَّقاق الکبیر از اقران جنید بود از بزرگان مصر.
کتّانی گوید چون زقّاق فرمان یافت حجّت درویشان بریده شد از رفتن بمصر.
زقّاق گوید هر که اندر درویشی با تقوی صحبت نکرد حرام محض خورد.
محمّدبن عبداللّه بن عبدالعزیز گوید زقّاق گفت اندر تیه بنی اسرائیل راه گم کردیم بپانزده روز، چون باز راه افتادم، مردی لشکری فرا من رسید و مرا آب داد، سی سال قسوة آن آب در دل من بماند.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابوبکر احمد بن نصر زقاق، از بزرگان و همعصر جنید در مصر بود. او به نقل از کتانی بیان میکند که وقتی زقاق به مقام ریاست درویشان رسید، دیگر درویشان از سفر به مصر منع شدند. زقاق همچنین به این نکته اشاره میکند که هر کسی که در درویشی به صحبت با افراد تقوا و پرهیزگار نپردازد، گویا چیزی حرام خورده است. محمد بن عبدالله بن عبدالعزیز نیز از زقاق نقل میکند که او در طی سفرش به مدت پانزده روز در بیابان بنی اسرائیل گم شده بود و بعد از پیدا کردن راه، مردی به او آب داد و این آب تاثیری عمیق بر دل او گذاشت که سی سال در جانش باقی ماند.
هوش مصنوعی: ابوبکر احمد بن نصر الزقاق بزرگ، یکی از معاصران جنید و از شخصیتهای بزرگ مصر بود.
هوش مصنوعی: کتّانی میگوید: هنگامی که زقّاق (یا زقاقیان) فرمان یافت، دلیل و برهان درویشان برای رفتن به مصر قطع شد.
هوش مصنوعی: زقّاق میگوید هر کسی که در مورد درویشی با تقوا صحبت نکند، قطعاً کار حرامی انجام داده است.
هوش مصنوعی: محمّد بن عبداللّه بن عبدالعزیز میگوید: زقّاق اشاره کرد که در بیابان بنی اسرائیل راه را گم کرده بودیم و پانزده روز سرگردان بودیم. وقتی دوباره حرکت کردیم، مردی از لشکر به من رسید و به من آب داد. طعم و احساس آن آب سی سال در دل من باقی ماند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.