میفروشم راحت و عشق ستمگر میخرم
میدهم روز خوش و آسیب اختر میخرم
ای که باز افکندهای در تیغ کاه رغبتم
گر متاع غم بود بگشا که اکثر میخرم
در سرشت من قبول شیوهٔ انکار نیست
سادهلوحم هر جه بفروشند یک سر میخرم
ترک جان تلخ کام است و شکر خواب عدم
جام زهری میفشانم تنگ شِکّر میخرم
او به خونم گرم و من زین شادمان کز شکر قتل
صد ره از وی خون خود در روز محشر میخرم
نیست غم کز درد هجران شهپرم بر خاک ریخت
اینک از جبریل شوقت باز شهپر میخرم
هر متاعی کز نگاهش میخرم در روز وصل
مینشینم گوشهای وز خود مکرر میخرم
عرفی آوردم متاعی کو ترازو غم کجاست
آن متاعی کس مَخَرَّد با جان برابر میخرم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عرفی در این غزل با زبان خرید و فروش، عاشق را سوداگری وارونه نشان میدهد که آسایش و روز خوش را میفروشد و غم، ستم معشوق و بدبختی را میخرد. او مرگ به دست معشوق را شیرین میداند و در قیامت هم خونبهایی نمیخواهد. شوق معشوق بالهای سوختهاش را از نو میرویاند و لحظههای وصال را بارها در خیال تکرار میکند. در پایان، کالایی را که کسی خریدارش نیست، یعنی غم عشق، به بهای جان میخرد.
هوش مصنوعی: آسایش را میفروشم و به جای آن عشقِ ستمگر میخرم؛ روزگار خوش را میدهم و آزار و بدبختیِ ستاره و بخت را میگیرم.
هوش مصنوعی: ای کسی که میل و رغبت مرا دوباره به تنگنا افکندهای، اگر کالایت غم است بارت را بگشا که بیشترش را من میخرم.
هوش مصنوعی: در سرشت من رد کردن و نپذیرفتن نیست؛ سادهدلم و هر چه بفروشند همه را یکجا میخرم.
هوش مصنوعی: جانِ تلخکام را رها کردن، خوابِ شیرینِ نیستی است؛ پس با ترک جان، جامی از زهر را دور میریزم و تنگی از شکر به دست میآورم. یعنی زندگی تلخ است و مرگ شیرین.
هوش مصنوعی: معشوق برای ریختن خون من مشتاق است و من از این شادمانم؛ چنان سپاسگزارِ کشته شدنم که در روز قیامت به جای خونخواهی، صد بار خون خود را از او میخرم و ادعایی بر او ندارم.
هوش مصنوعی: غمی نیست که از درد جدایی پرهای بالم بر خاک ریخت؛ اکنون از جبرئیلِ شوقِ تو دوباره پر و بال میخرم. یعنی شوق تو مرا دوباره به پرواز درمیآورد.
هوش مصنوعی: هر لطفی که در روز وصال از نگاه معشوق میگیرم، بعد در گوشهای مینشینم و آن را بارها در خیال خود از نو میخرم و یادش را تکرار میکنم.
هوش مصنوعی: عرفی خطاب به خود میگوید: کالایی آوردهام، ترازوی غم کجاست؟ آن کالایی را که هیچکس نمیخرد، یعنی غم عشق را، من به بهای جان خود میخرم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می خرم
می دهم باز و به منت بار دبگر می خرم
دهر مرد افکن به میدانم کند تکلیف و من
می دهم روز خوش و آسیب اختر می خرم
مُهر منمای و مجو از من که من این جنس را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.