منصور و اناالحق زدن و دار و دگر هیچ
ماییم و لبالب شدن از یار و دگر هیچ
گر ره به مراسم کده ی عشق بیابی
الماس بنه بر دل افگار و دگر هیچ
بر لوح مزارم بنویسید پس از مرگ
کای وای ز محرومی دیدار و دگر هیچ
از کعبه گر این بار برون ام بگذارند
ناقوس به دست آرم و زنار و دگر هیچ
عرفی به غلط شهره به زرق است ببینید
صد گل زده بر گوشه ی دستار و دگر هیچ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق و اندوه خود در مورد عشق و فراق میپردازد. او با اشاره به مفهوم "انا الحق" به شوق و حرارت عشق اشاره میکند و میگوید که به جز عشق، چیز دیگری نمیخواهد. در ادامه، او درخواستی دارد تا بر لوح مزارش بنویسند که تنها حسرت دیدار یار در دلش مانده است. همچنین از احساس محرومیت در مراسم دین و عرفان سخن میگوید و خود را با نقدی بر ظاهرگرایی معرفی میکند. در نهایت، شاعر به عمیقتر بودن خود از آنچه که دیگران تصور میکنند، اشاره میکند.
هوش مصنوعی: منصور و انا الحق را به دار آویختند و ما هیچ جز عشق و محبت نداریم و در این عشق غرق شدهایم.
هوش مصنوعی: اگر به جاده عشق بروی، تنها الماس را بر دل غمگین بگذار و چیز دیگری نیاز نیست.
بر اساس فلسفه اپیکور ما پس از مرگ به عدم می رویم و همانند قبل از تولد چیزی برایمان مهم نخواهد بود. با دانستن این مساله هیچ چیزی مهم نیست مگر حسرت ندیدن عزیزان که در لحظه های آخر زندگی آدم را دچار غم می کند.
هوش مصنوعی: اگر از کعبه به بیرون بروم، زنگ را در دست میگیرم و کمربند را به دور میاندازم و به هیچ چیز دیگر اهمیت نخواهم داد.
هوش مصنوعی: عرفی به اشتباه به خاطر جلوهگری و زرق و برقش معروف شده است. اما نگاه کنید، تنها تعدادی گل بر لبهی عمامهاش قرار دارد و غیر از این چیزی از او نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درد است سزاوار دل زار و دگر هیچ
عشق است بدیوان عمل کار و دگر هیچ
امروز مرا درد طلب سوخت که در عشق
من بودم و دل بود و غم یار و دگر هیچ
گفتم که وجود از چه شمار است خرد گفت
[...]
ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ
قانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
از هر سخن نازک و هر نکته باریک
پیچیده به فکر کمر یار و دگر هیچ
در عالم افسرده ز نیکان اثری نیست
[...]
خواهد دل من شربت دیدار و دگر هیچ
این است علاج دل بیمار و دگر هیچ
هرچند که در کلبه ما دیده گشایی
عشق است رقم بر در و دیوار و دگر هیچ
هرچند ملک نامه اعمال مرا دید
[...]
شیخ است و خودآرایی بسیار و دگر هیچ
چون صبح، همین شانه و دستار و دگر هیچ
رهزن به تو تعلیم دهد شیوه ی تجرید
در دست همین رشته نگه دار و دگر هیچ
یوسف نه متاعی ست که او را بگذارند
[...]
ماییم و همین آرزوی یار و دگر هیچ
قاصد برسان مژدهٔ دیدار و دگر هیچ
هر مشکلی از دولت عشقت شده آسان
دل مانده، همین عقدهٔ دشوار و دگر هیچ
ما از طمع وصل تو در عشق گذشتیم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.