چو با همراز خود همداستان شد
زبان بگشاد و با او همزبان شد
به صد آزرم گفت ای مهربان یار
برو آن خسته دلرا دل بدست آر
که عشقی تازه میافروزدم دل
بر آن بیچارگی میسوزدم دل
از آن آتش که او را در چراغ است
مرا هم بیشتر ز آن در دماغ است
گر او را در ربود از عشق سیلی
مرا هم سوی آن سیل است میلی
ور او را از غم ما خستگیهاست
مرا هم سوی او دلبستگیهاست
دلم گر راست میخواهی بر اوست
که باشد کو نخواهد دوست را دوست
اگر گه گاه نازی مینمودم
عیارش در وفا میآزمودم
کنون باز آمدم زان سرکشیدن
بروی دوستان خنجر کشیدن
ز جور و بیوفائی سیر گشتم
گذشت آن وز سر آن درگذشتم
اگر در راه ما خاری رسیدش
ز ما بر خاطر آزاری رسیدش
به هر آزردنی جانی بیابد
به هر خاری گلستانی بیابد
ز لطف من بخواهش عذر بسیار
بزرمش بگو کای مهربان یار
ترا گر دل به مهرم درناکست
مرا نیز از غمت بیم هلاکست
نمیپردازم از شوقت به کاری
ندارم در جهان غیر از تو یاری
به پایان آمد آن غمها که دیدی
به گنجی کان طلب کردی رسیدی
حدیث وصل ما فردا مینداز
شبستان را ز نامحرم بپرداز
همی بنشین و ما را منتظر باش
مهل کان راز گردد پیش کس فاش
ز بهر نام خود کوشیده بهتر
ز هرکس راز خود پوشیده بهتر
نخفت آن شب ز بس تدبیر کردن
بر او از هر دری تقریر کردن
حکایت از من دیوانه میگفت
همه شب با من این افسانه میگفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: معشوق در پاسخ به سخنانِ قاصد، دلسوزی و عشقِ خود را به عاشق آشکار میکند و میگوید نازهای پیشینش تنها برای آزمودنِ وفای او بوده است. از قاصد میخواهد از سوی او عذرخواهی کند و به عاشق بگوید که دوران غم سر آمده و وصال نزدیک است. سپس سفارش میکند که عاشق خلوتگاه را از بیگانگان خالی کند، چشمبهراه باشد و راز را پنهان نگه دارد. در پایان، آن شب با تدبیر و بازگوییِ این ماجرا بیخواب سپری میشود.
هوش مصنوعی: وقتی معشوق با قاصدِ رازدارش همدل و همرأی شد، لب به سخن گشود و با او همسخن شد.
هوش مصنوعی: با شرم و نرمیِ فراوان گفت: ای یار مهربان، برو و دلِ آن عاشقِ دلخسته را به دست آور و دلجویی کن.
هوش مصنوعی: زیرا عشقی تازه در دلم شعله میکشد و دلم بر بیچارگیِ او میسوزد.
هوش مصنوعی: از آن آتشِ عشقی که در وجود او روشن است، من هم بیشتر از او در سر دارم.
هوش مصنوعی: اگر سیلِ عشق او را از جا کنده و با خود برده، من هم به سوی همان سیل کشش و میل دارم.
هوش مصنوعی: و اگر او از غمِ من خسته و رنجور است، من هم به او دلبستگی بسیار دارم.
هوش مصنوعی: اگر راستش را بخواهی، دلم با اوست؛ کیست که دوستدارِ خود را دوست نداشته باشد؟
هوش مصنوعی: اگر گاهگاهی ناز میکردم، برای آن بود که عیار و میزانِ وفاداریاش را بسنجم.
هوش مصنوعی: اکنون از آن سرکشی و از رفتارِ خصمانه با دوستان، که گویی بر رویشان خنجر میکشیدم، دست کشیدهام.
هوش مصنوعی: از ستم و بیوفایی سیر شدهام؛ آن دوران گذشت و من از آن رفتار چشم پوشیدم.
هوش مصنوعی: اگر در راهِ عشقِ من خاری به پایش رفت و از من آزاری بر دلش نشست،
هوش مصنوعی: در برابرِ هر آزاری جانی تازه خواهد یافت و به جای هر خاری گلستانی نصیبش خواهد شد.
هوش مصنوعی: از سرِ لطفِ من، از او بسیار عذرخواهی کن و با نرمی به او بگو: ای یار مهربان،
هوش مصنوعی: اگر دلِ تو از عشقِ من دردمند است، من نیز از غمِ تو بیمِ مرگ دارم.
هوش مصنوعی: از شوقِ تو به هیچ کاری نمیپردازم و در جهان یاری جز تو ندارم.
هوش مصنوعی: غمهایی که کشیدی به پایان رسید و به گنجی که در طلبش بودی دست یافتی.
هوش مصنوعی: کارِ وصالِ ما را به فردا وامگذار؛ خلوتگاه را از بیگانگان خالی کن.
هوش مصنوعی: بنشین و چشمبهراهِ من باش و مگذار این راز نزدِ کسی آشکار شود.
هوش مصنوعی: بهتر است برای حفظِ آبرو و نامِ خود بکوشی و رازت را از همه پنهان بداری.
هوش مصنوعی: آن شب از بس نقشه کشید و از هر دری سخن گفت و شرح داد، خواب به چشمش نیامد.
هوش مصنوعی: سراسرِ شب داستانِ منِ دیوانهی عاشق را بازمیگفت و این ماجرا را با من در میان مینهاد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.