ز من مپرس که بر من چه حال میگذرد
چو روز وصل توام در خیال میگذرد
جهان برابر چشمم سیاه میگردد
چو در ضمیر من آن زلف و خال میگذرد
اگر هلاک خودم آرزوست منع مکن
مرا که عمر چنین در ملال میگذرد
خیال مهر تو در چشم هر سهی سرویست
که در حوالیش آب زلال میگذرد
ز بوی زلف توام روح تازه میگردد
سپیدهدم که نسیم شمال میگذرد
من و وصال تو آن فکر و آرزو هیهات
که بر دماغ چه فکر محال میگذرد
غلام و چاکر روی چو ماه توست عبید
وزین حدیث بسی ماه و سال میگذرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حال و روز خودش در غیاب معشوق میگوید. او به شدت به فکر محبوب است و این خیال او را به ملال و درد میاندازد. او رازی دارد که به هیچکس نمیتواند بگوید و احساس میکند که جهان در برابر چشمانش تیره و تار شده است. بوی زلف محبوبش روح او را تازه میکند و در خیالاتش، وصال با او یک آرزوی محال به نظر میرسد. شاعر خود را همچون غلامی در برابر زیبایی معشوقش میبیند و زمان را در این آرزو و یاد محبوب سپری میکند.
هوش مصنوعی: از من نپرس که در دل من چه میگذرد، زیرا همه چیز در خیال من به یاد روز وصالی که با تو دارم میگذرد.
هوش مصنوعی: وقتی به یاد خط و خال تو میافتم، تمام جهان در چشم من تاریک و سیاه میشود و غمگین میشود.
هوش مصنوعی: اگر آرزوی هلاکت و نابودی خودم را دارم، مرا از این کار منع نکن، چون عمرم به همین شکل در غم و افسردگی میگذرد.
هوش مصنوعی: خیال زیبایی و محبت تو در چشم هر جوان معصوم مانند سروی است که در اطرافش آب زلال و پاکی جریان دارد.
هوش مصنوعی: بوی زلف تو باعث تجدید حیات روح من میشود، همانطور که صبح زود نسیم خنک شمال در حال وزیدن است.
هوش مصنوعی: من و رسیدن به تو، آرزویی دور و غیرممکن است و این خواب و خیالهای باطل بر ذهن من میگذرد.
هوش مصنوعی: عبید زاکانی از خود میگوید که بنده و خدمتگزار زیبایی صورت تو است و در این فکر و آرزو به سر میبرد که زمان زیادی بر سر این موضوع میگذرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گهی که بر سر زلفت شمال میگذرد
ازو بپرس که بر ما چه حال میگذرد
ز روز هجر تو رازی جز این نمیگویم
که روز همچو مه و مه چو سال میگذرد
به مجلسی که تویی بینقاب مه ز سحاب
[...]
ز ساز جسم هزار انفعال میگذرد
چو رشحهای که ز ظرف سفال میگذرد
دمیدن همه زبن خاکدانگل خواریست
بهار آبلهها پایمال میگذرد
غبار شیشهٔ ساعت به وهم میکوبد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.