|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی تضادهای هستی و نبودن میپردازد و بیان میکند که وجود در باطن عدم نهفته است. همچنین به شکست عقل و خودبینی اشاره دارد و زمان خوشی و مستی را یادآوری میکند. در نهایت، به وابستگی و عهودی که میان انسان و حقیقت وجود دارد، اشاره میکند و از تلاش بیپایانی که برای رسیدن به او وجود دارد، سخن میگوید.
هوش مصنوعی: نیستی در واقع همان هستی است؛ به این معنی که در عمق وجود، چیزهای بزرگ و والا در چیزهای کوچک و پست نهفتهاند.
هوش مصنوعی: زمانی که در حالت شادی و سرخوشی هستی و از خود بیخود شدهای، دیگر نیازی به عقل و فکر کردن نیست و تمام تکیهگاههای خود را رها کردهای.
هوش مصنوعی: آیا گرههای موهایت را از هم باز کردی یا این که هنوز به قول و قرارهایی که با ما داشتی پایبند هستی؟
هوش مصنوعی: در مسیر او، کسی که بدون توانی است، از سپر محافظت میکند و در دامن او، کسی که دست ندارد، زندگی را در آغوش میگیرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زانک آلت دعوی است و هستی است
کار در بیآلتی و پستی است
نیستی از خلق عین هستی است
خویشتن بینی خمار و مستی است
ور تو گویی این دو را دو هستی است
این سخن از ضعف عقل و مستی است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.